หลังจากเสียงเคลื่อนไหวดังกรอบแกรบเหล่านั้นแล้ว ยังมีเสียงโบยบินดังแว่วมา ทำให้รู้ว่าสัตว์ร้ายที่มาล้อมเยี่ยนอวี๋และคนอื่นๆ ไว้ยังเป็น ‘กองทัพสะเทินน ้าสะเทินบก’ อีกด้วย“จบกัน” อินหลิวเฟิงคิดพลางตัวชาไปทั้งตัว ไม่รู้ว่าต้าซือมิ่งท่านนั้นไปหรือยัง หากยังไม่ไป เขายอมเป็นแพะรับบาปให้อีกครั้ง ขอเพียงเขาช่วยเหลือ“…อย่างน้อยก็มีสามถึงห้าร้อยตัว” กู้หยวนหมิงเหงื่อตก เขานับอย่างไรก็คิดว่า นี่ต้องเป็นฉากที่ต้องตายและกลายเป็นอาหารโอชาของพวกมันแน่นอนสิ่งที่สำคัญคือ เหล่าศิษย์สำนักเดียวกันยังไม่ปรากฏตัวเลย เขาคิดอย่างหมดหวังว่า พวกนางคงสละชีวิตอย่างกล้าหาญไปแล้วดังนั้นในตอนนี้มีเพียงพวกเขาสามสี่คนเผชิญหน้ากับสัตว์ร้ายต้าฮวงฝูงใหญ่… สาวใช้ที่แข็งแกร่งที่สุดคนนั้นก็บังเอิญรับบัญชาจากไปเสียแล้ว ทำให้กู้หยวนหมิงอดคิดไม่ได้ว่าสัตว์ร้ายต้าฮวงเหล่านี้อาจจะรอเวลานี้มานานแล้วก็ย่อมได้เมื่อคิดถึงตรงนี้ กู้หยวนหมิงรีบถามเยี่ยนอวี๋ “แม่นางเยี่ยน เจ้ามียันต์ป้องกันตัวหรือไม่ เราหนีกันเถอะ” เราสู้ไม่ไหวหรอก!“ใช่ๆ กูไหน่ไน! เจ้ามีใช่หรือไม่” อินหลิวเฟิงเพิ่งนึกขึ้นได้ว่า เขามียันต์ป้องกันตัวอีกชุดหนึ่งที่บรรพบุรุษให้มา โชคดีจริงๆ …
ทว่า เอ้อร์เหมากลับชิงตอบว่า “นายท่าน ข้าน้อยไม่มีขอรับ!”อินหลิวเฟิง “…”เขาอยากทิ้งลูกน้องไว้แล้วหนีได้หรือไม่…เทียบกับอินหลิวเฟิงและคนอื่นๆ ทั้งสามคนที่ร้อนรนเป็นอย่างมาก เยี่ยนเส
