เพียงพริบตราแสงสีม่วงระยิบระยับกลุ่มหนึ่งจากอากาศที่แหวกออกก็พุ่งมาทางเยี่ยนอวี๋ด้วยความรวดเร็ว“ระวัง!” เยี่ยนจื่อเสาผู้ที่คอยระวังตลอดเวลารีบดึงน้องสาวตนออกห่างทันที วิญญาณจิ้งจอกขาวที่ถูกเขาเรียกมาก็เอาตัวเข้าเป็นโล่กำบังปกป้องพี่น้องทั้งสองเอาไว้แต่แล้วแสงสีม่วงที่จู่ๆ ก็ระเบิดขึ้นพร้อมกันเสียงดัง ปัง กลับไม่ใช่การโจมตีที่เป็นอันตรายใดๆ ราวกับว่ามันเป็นเพียงแสงบริสุทธิ์และอ่อนโยนเท่านั้นเยี่ยนจื่อเสาที่หวาดระแวงตลอดเวลานั้นอดชะงักไปไม่ได้ “…อะไรกัน”ในขณะเดียวกัน สิ่งมีชีวิตตัวน้อยที่ถูกโอบอุ้มด้วยแสงระยิบระยับกลุ่มหนึ่งก็ถูกโยนออกมา! ด้วยความรวดเร็วเช่นกัน?!เยี่ยนอวี๋ตกใจจนหยุดหายใจ แต่นางเองก็คล่องแคล่วไม่แพ้กันนางโฉบผ่านเยี่ยนจื่อเสา รับเด็กน้อยที่ถูกโยนออกมาเข้ามาในอ้อมอกทันที“เสี่ยวเป่า!”“…” เยี่ยนเสี่ยวเป่าหายใจเข้าออกปกติ ใบหน้าชมพูระเรื่อ อันที่จริงแล้วดูปกติสุขมากเลย
ทว่าเยี่ยนอวี๋ไม่คิดเช่นนั้นเลย เพราะนางสัมผัสได้อย่างเฉียบแหลมว่า วงแสงที่โอบอุ้มเด็กน้อยมีร่องรอยของการสะกดจิตอยู่! ไอ้สารเลวคนนั้น…เยี่ยนอวี๋เกือบจะหลุดคำด่าออกมา แต่มวลอากาศที่ถูกนางแหวกออกก็พลันระเบิดเสียงดัง ตู้ม ทำให้นางต้องคุ้มกันเด็กน้อยพลางอดกลั้นความหงุดหงิดไว้เม่ยเอ๋อร์และคนอื่นๆ ต่างก็หลบหลีกและตั้งแนวคุ้มกันอันทรงพลัง เนื่องจากคลื่นพลังที่หลงเหลือจากอากาศที่ถูกแหวกออก มีพลังทำลายล้างต่อร่างกายท
