หมิงปลีกตัวออกจากร่างของศิษย์หญิงเซิ่งเหลียนที่ตายไปแล้ว เขาก็แทงหัวใจของศิษย์เซิ่งเหลียนขั้นสุวรรณชาดทะลุในดาบเดียว ศิษย์คนนั้นจึงถูกสังหารภายใต้การควบคุมของอินทรีขาว!ในขณะนั้นเอง เอ้อร์เหมาและอินหลิวเฟิงก็ฉีกแมงมุมตัวใหญ่ตัวนั้นขาดเป็นชิ้นๆ จากนั้นก็จัดการศิษย์เซิ่งเหลียนอีกคนหนึ่งจนเขาล้มลงบนพื้น และหัวปูดโนไปทั้งศีรษะส่วนเม่ยเอ๋อร์ นางกำลังถลกหนังเพื่อตุ๋นงูตัวใหญ่ที่ความจริงแล้วแข็งแกร่งที่สุดในที่นั้นแบบเป็นๆ และเตรียมซามข้าวพร้อมทำข้าวต้มแล้ว ท่าทางคล่องแคล่วกระฉับกระเฉง
ภาพตรงหน้าทำให้กู้หยวนหมิงที่ต่อสู้สุดกำลังเสร็จแล้วรู้สึกอึ้งจนอับจนคำพูด…“เสี่ยว… ไม่เป็นไรใช่หรือไม่” เมื่อเยี่ยนจื่อเสาปลีกตัวไปข้างกายแม่ลูกเยี่ยนอวี๋แล้ว เขาจึงมีเวลาถามไถ่แม่ลูกคู่นี้ แต่เขายังคงต้องควบคุมน ้าเสียงและคำเรียกขานของตนเอง เพื่อไม่ให้กู้หยวนหมิงรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขา ไอรีน“อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่สนเรื่องพรรค์นี้หรอก เขายื่นมือขาวนวลน้อยๆ ของตนไปหาเยี่ยนจื่อเสา ต้องการให้ท่านลุงผู้เก่งกาจของเขาอุ้มอุ้ม“เสี่ยว… เป่า…” เยี่ยนจื่อเสาลำบากใจ เพราะว่ามือของเขามีขนสัตว์เต็มไปหมด หากยกมือขึ้นก็จะปรากฏต่อสายตากู้หยวนหมิง“เอ๋?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าไม่รู้เรื่องเหล่านี้ เขามองท่านลุงรองอย่างไม่เข้าใจเยี่ยนจื่อเสาเกือบถูกดวงตากลมโตบริสุทธิ์คู่นั้นของหลานชายทำให้ยับยั้งตนเองไว้ไม่ได้ แต่เขาจำเป็น
