หานางไม่พบได้ล้มเลิกความตั้งใจที่จะตามหานาง และเปิดประตูวังเพื่อให้กลุ่มทหารองครักษ์เข้าไปค้นหาในวังหลวงเยี่ยนอวี๋ยังไม่จากไป นางต้องการฟังข้อมูลเพิ่มเติมอีกนิด แต่บทสนทนาต่อไปนี้ไม่มีความหมายสำหรับนาง ดังนั้นนางจึงถอนจิตสำนึกกลับมายังร่างปัจจุบันพรึบบบ เยี่ยนอวี๋ตัวจริง หลังจากจิตสำนึกที่หลุดพ้นจากการเวียนว่ายตายเกิดได้กลับเข้ามาสู่ร่าง นางอาเจียนออกมาเป็นเลือดเพราะได้รับผลกระทบ ขุมพลังเคล็ดวิชาต้องห้ามของฝ่ายตรงข้ามนั้นแข็งแกร่งเกินไป และร่างกายที่อ่อนแอของนางก็ทนไม่ไหว“อ๊ะ!” เจ้าตัวเล็กตกใจลืมตาขึ้น เห็นได้ชัดว่าเขาสัมผัสได้ว่าท่านแม่คนงามของเขาบาดเจ็บ เขาอยากจะลุกขึ้นมาดูแต่เยี่ยนอวี๋ได้ยกมือขึ้นแล้วจับศีรษะอันโล้นเกลี้ยงน้อยๆ ของเขา “แม่ไม่เป็นไร นอนเถอะ”“อา?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าที่ตื่นแล้วไม่ยอมกลับไปนอน เขายังคงนอนขยี้ตา จากนั้นตื่นขึ้นและมองท่านแม่คนงามของเขา
เยี่ยนอวี๋มองไปที่ดวงตาสีดำที่ใสสะอาดของลูกชาย พลันจิตใต้สำนึกก็นึกไปถึงเลือดเนื้อก้อนนั้น เลือดเนื้อก้อนนั้นไม่มีวันได้ลืมตาดูโลกใบนี้“เสี่ยวเป่า” หัวใจของเยี่ยนอวี๋กระตุก นางอุ้มลูกที่น่ารักขึ้นมาและตระกองกอดเขาไว้ในอ้อมแขนของนาง นึกไม่ออกว่าจริงๆ ว่าเยี่ยนจื่ออวี๋ที่ถูกบังคับทำแท้งจะเจ็บปวดแค่ไหนความสัมพันธ์ระหว่างแม่ลูก ความสัมพันธ์ระหว่างสายเลือด ถูกตัดขาดอย่างไร้ความปรานีและโหดร้าย“พวกเขาต้องชดใช้” เยี่ยนอวี๋พูดเบาๆ
