ถอนหายใจ “ตื่นแล้วจริงๆ ถึงกับคิดจะอาศัยเส้นใยจิตสำนึกของข้ามาหาเบาะแสตัวตนของข้าเชียวหรือ”ถ้าเป็นเมื่อก่อน เยี่ยนอวี๋จะให้บทเรียนอย่างแน่นอน!แต่ตอนนี้ เมื่อพิจารณาจากคนรอบข้างแล้ว เยี่ยนอวี๋ไม่ได้ปล่อยขุมพลังโต้กลับ แต่สงบสติอารมณ์ของนางกลับคืนมา ตั้งใจที่จะ‘มอง’ เหตุการณ์หลังจากวันนั้น
นางไม่รู้ความแข็งแกร่งที่แท้จริงของอีกฝ่าย และนางไม่ต้องการทิ้งอะไรให้อีกฝ่ายสามารถค้นหาร่องรอยของนางได้ แม้ว่าจะอยู่ในชาติที่แล้วก็ตามดังนั้นเยี่ยนอวี๋จึงดึงจิตสำนึกกลับมาได้อย่างรวดเร็ว นางลูบลูกที่อยู่นิ่งๆ ไม่ไหวติง บีบแก้มนุ่มนิ่มพร้อมกับกล่าวว่า “เสี่ยวเป่าขยับได้แล้วจ้ะ”“อ้า!” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากอดมือมารดาอย่างมีชีวิตชีวา เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว แล้วพูดว่า “อะเน้ะเน้ะ” ท่านเสร็จธุระแล้วหรือ ไปจับท่านพ่อรูปงามกันได้แล้วสิเยี่ยนอวี๋จึงอุ้มร่างๆ เล็กๆ อันนุ่มนิ่มของลูกแล้วยืนขึ้น และเงยหน้าขึ้นมองกระบี่ไท่ชาง ซึ่งฝ่ายหลังเข้าใจทันที ปล่อยเสียง หึ่งงงอย่างไม่เต็มใจมันรู้ว่ามันจะถูกแยกออกจากเจ้านายของมันชั่วคราวเยี่ยนอวี๋พูดโดยไม่ลังเลใดๆ “ไปเถอะ ไปรอข้า”หึ่งงง กระบี่ไท่ชางที่ค่อยๆ หายไปพร้อมกับเสียงหึ่งๆ มันกำลังจะซ่อนกลับเข้าไปในความว่างเปล่าอีกครั้ง แต่เพียงครึ่งทาง ดวงตาของเยี่ยนอวี๋ก็มืดมนทันที!ในขณะเดียวกัน ขุมพลังแห่งความมืดจากทางเหนือกลุ่มหนึ่ง!มันสำรวจเข้ามาถึงยังต้าฮวงแห่งนี้แล้ว และกำลังจ
