อกของเยี่ยนอวี๋! แต่มันจำต้องควบคุมความคิดนั้นไว้ มันรู้ว่าเจ้านายของมันยังต้องการการพักฟื้น และมันอดทนรอคอยมาได้ถึงสามหมื่นปีแล้ว! จึงไม่รีบร้อนไปชั่วขณะ ขอเพียงเจ้านายกลับมาจริง มันรอไหว! อดทนรอคอยได้!“ขอบใจเจ้ามาก” เยี่ยนอวี๋เอ่ยขอบคุณกระบี่ไท่ชาง หากไม่ใช่เพราะความช่วยเหลือของกระบี่ไท่ชาง ก็เป็นเรื่องยากสำหรับนางที่จะฟื้นฟูได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ เพราะขุมพลังที่พื้นฐานที่สุดในการฟื้นตัวอย่างเต็มที่ที่นางต้องการ ในโลกนี้มีน้อยหรือจนแทบไม่มีเลย
แต่การกล่าวขอบคุณของนาง…กลับทำให้กระบี่ไท่ชางตัวแข็งทื่อ!เพราะปฐมราชินีอย่างเช่นนางไม่เคยกล่าวคำขอบคุณ นางเป็นหนึ่งในผู้สร้างโลกที่เจริญรุ่งเรืองนี้ นางได้มอบสิ่งพื้นฐานที่สุดให้กับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกนี้นางเป็นผู้สร้าง นางเป็นปฐมราชินีผู้อยู่สูงสุดนาง…จำเป็นหรือที่นางจะกล่าวขอบคุณนางไม่จำเป็นแท้ที่จริงแล้วเยี่ยนอวี๋ในอดีตไม่เคยกล่าวคำขอบคุณ เพราะนางไม่จำเป็นต้องขอบคุณ หากแต่เป็นสิ่งมีชีวิตทั้งหมดในโลกที่ต้องขอบคุณนางแม้กระทั่งกระบี่ไท่ชางก็เช่นกัน เพราะมันถูกสร้างขึ้นโดยเยี่ยนอวี๋อย่างไรก็ตาม…ปฐมราชินีกล่าวขอบคุณแล้วหึ่งงง…
กระบี่ไท่ชางทำเสียงหึ่งๆ มันรู้สึกว่าปฐมราชีนีกลายเป็นพยัคฆ์ออกจากป่าที่น่าผิดหวัง นั่นทำให้มันเศร้าใจเทพเจ้าองค์แรกผู้สูงส่งของสวรรค์เก้าชั้นฟ้า นางควรอยู่เหนือกว่าสรรพสิ่งทั้งปวง! นางไม่ควรเกลือกกลั้วความอัปยศของโล
