เยี่ยนเสี่ยวเป่าพลิกตัวคว้าขอบเตียงทันที เขาพยายามลุกขึ้นดวงตาของเขาเบิกกว้าง! มองไปรอบๆ “อ้ะเนะเนะ!”“อ้ะเนะเนะ?” เยี่ยนเสี่ยวเป่าพยายามมองไปรอบๆ! แต่ไม่พบใคร?แต่เห็นๆ อยู่ว่าเขาสัมผัสได้แล้ว กลิ่นอายของท่านพ่อรูปงามอย่างไรล่ะ!“อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าส่งเสียงเรียกเบาๆ หลายครั้ง“อ้ะเนะเนะ อ้ะเนะเนะ?” ราวกับว่ากำลังพูดว่า ‘ท่านพ่อ! ท่านมาแล้วใช่ไหม ท่านมาแล้วหรือ’อย่างไรก็ตาม สิ่งที่ตอบกลับเจ้าตัวเล็กมีเพียงความเคลื่อนไหวในการฝึกฝนของมารดาเท่านั้น ไม่มีอะไรอื่น…แต่นี่ไม่ได้หมายความว่าร่างกายของต้าซือมิ่งแห่งราชสำนักที่อยู่ข้างนอกจะไม่ตอบสนอง จริงๆ แล้วหัวใจของเขารู้สึกประหลาดใจเหลือประมาณเพราะจิตเหนือสำนึกของเขาทำให้เขาสัมผัสได้ หลังจากที่จิตเหนือสำนึกของเขาแทรกซึมเข้าไปในห้องที่เยี่ยนอวี๋อยู่ ก็มีขุมพลังจางๆ กลุ่มหนึ่ง คึกคักขึ้นมาทันที“เป็นเจ้าก้อนสกปรกนั่นเอง” ซือมิ่งรูปงามเค้นเสียงออกมาเบาๆเคาะหัวเข่าตัวเองเบาๆ นัยน์ตาเป็นประกาย “เขาอ่อนไหวต่อลมปราณของข้าถึงเพียงนี้เชียวรึ”
ต้าซือมิ่งแห่งราชสำนักปิดเปลือกตาลง เขารวบรวมจิตเหนือสำนึกของเขาไปข้างๆ เจ้าก้อนสกปรกนั่น จากนั้นเขาก็สัมผัสได้ว่าเจ้าก้อนตื่นเต้นมาก!“อ้ะเนะเนะ! อ้ะเนะเนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตื่นเต้นมากจริงๆ กำลังจะกลิ้งออกจากเตียง แต่เขาก็ยังไม่แน่ใจว่าลมปราณหลักของพ่อพ่อรูปงามของเขาอยู่ที่ไหน ดังนั้นเขาจึงไม่คล่องตัวมาก
