ม่เสร็จ รอแม่ประเดี๋ยวเดียว แล้วจะอุ้มเสี่ยวเป่าออกไปตกลงไหม” คราวนี้คำตอบของเยี่ยนอวี๋ ถือเป็นคำตอบสำหรับคำถามของเยี่ยนเสี่ยวเป่าทว่าเยี่ยนเสี่ยวเป่าก็ยังเชิดหน้าเล็กๆ ขึ้น มองไปรอบๆ อย่างกังวลใจ แต่เขาก็ยังล้มตัวนอนบนเตียงอย่างเชื่อฟัง “อ้ะเนะเนะ!” เอาล่ะ รอท่านแม่ดีกว่าเมื่อนั้นเยี่ยนอวี๋จึงรวบรวมสติแล้วฝึกฝนต่อ และเวลานี้อนุสติของนางได้ควบแน่นเป็นแสงสีม่วงเหลือบดำที่แตกเป็นเสี่ยงๆ เมื่อปราณกระบี่ไท่ชางตกลงมา!
เคร้ง! อนุสติของเยี่ยนอวี๋เห็นเป็นรอยแตกเป็นริ้วถี่ยิบ ไม่พังทลายอีกแล้ว! ลมปราณที่นางปลดปล่อยออกมาทั้งหมด ทำให้ปรากฏเป็นภาพลวงตาอันลึกลึบและไม่อาจคาดเดาได้นับตั้งแต่การพ่ายแพ้ไม่เป็นท่ามในการโจมตีเพียงครั้งเดียวจนกระทั่งการต้านทานพื้นฐานในตอนนี้ เยี่ยนอวี๋ใช้เวลาไปเกือบหนึ่งวัน และความแข็งแกร่งของพลังจิตใจนางในปัจจุบัน เกือบจะเหนือกว่าผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ในตำนานทั่วไปแล้วแต่ความคืบหน้านี้ นางต้องแลกมาด้วยการพังทลายของอนุสติหลายต่อหลายครั้ง! คนทั่วไปอาจประสบการพังทลายของอนุสติ แล้วก่อรูปขึ้นใหม่ได้ครั้งหรือสองครั้ง แต่ไม่มีทางทำได้อย่างเยี่ยนอวี๋ ที่ต้องประสบเจอเหตุการณ์นี้กว่าร้อยครั้งเพราะไม่มีใครมีพลังจิตใจแน่วแน่เหมือนเยี่ยนอวี๋ แม้ว่าทะเลกลายเป็นทุ่งนา โลกาวินาศ ดวงดาราเคลื่อนคล้อย เผชิญหน้ากับการเปลี่ยนแปลงก็ยังคงนิ่งสงบ สุขุมดังเดิม…สามวันต่อมา ณ ตี้ชิวก่อนที่ฎีกา