กาสพูดอะไร“เอ่อ…”อินหลิวเฟิงสำลัก เขาไม่กลัวสิ่งอื่นใด กลัวแต่ว่าอีกฝ่ายจะคิดว่าเขามีส่วนร่วมในการสังหารชือหมิ่นซิงด้วย! แต่เห็นได้ชัดว่าเขาไม่ได้ทำอะไรเลย!“แข็งแกร่งมาก!” กู้หยวนหมิงไม่สนใจความคิดเห็นของเงาร่างนั้น สิ่งที่เขาสนใจมากกว่าคือพลังบีบคอที่เล็ดลอดออกมาจากประตูเขามองออก…ระดับความเข้มของแสงจ้าทั้งสองไม่เท่ากัน มันมีเป้าหมาย! ตอนที่มันฆ่าชือหมิ่นซิง แม้ว่าจะแข็งแกร่งมากเช่นกัน แต่ก็ยังเป็นความ
แข็งแกร่งที่เขาสัมผัสถึงได้ ทว่าตอนที่ทำลายเงาร่างนี้กลับเหมือนกับแสงธรรมดา เขาไม่สามารถสัมผัสได้ถึงอันตรายของอีกฝ่ายได้เลยนี่คือสิ่งที่น่ากลัวที่สุด…หากเขาเผชิญหน้ากับการโจมตีแบบนี้ เขาคงตายไปโดยไม่รู้ตัวอย่างแน่นอน!และแสงเช่นนี้!มันมาจากประตูนั่น!กู้หยวนหมิงจ้องมองประตูโบราณที่กลับคืนสู่ความสงบและธรรมดานิ่งๆ เขานึกไม่ออกเลย! ตกลงว่าขุมพลังใดที่ควบคุมการโจมตีเหล่านี้กัน…และอีกฝั่งของประตู กระบี่ไท่ชางที่กำจัดปลาเล็กปลาน้อยได้อย่างสบายได้ลดแสงสีม่วงเหลือบดำลงอีกครั้ง และทลายอนุสติที่เยี่ยนอวี๋เพิ่งสร้างใหม่อีกคราปัง อนุสติระเบิดอีกครั้ง คงทำให้เยี่ยนอวี๋เจ็บปวดจนใบหน้าไร้สีเลือด แต่นางก็ยังไม่ส่งเสียงแม้แต่น้อย กระทั่งเหงื่อกาฬอันเย็นเยียบไม่ได้หลั่งออกมาแม้แต่หยดเดียว
“อ๋า?” เจ้าตัวเล็กดูไม่ออกว่าท่านแม่คนงามของตนต้องทนทุกข์ทรมานเพียงใด แต่เขาก็เกาะขอบเตียงเล็กๆ อย่างเป็นห่วง ดวงตาค
