ระตูส่งเสียงดังแหลมเหมือนเสียงเสียดสีของประตูเก่าที่ถูกเปิดเสียงดังแสบแก้วหูมาก!“เปิดแล้ว?” กู้หยวนหมิงมีสีหน้าเคร่งขรึม ดวงตาเฉียบแหลมเตรียมพร้อมที่จะปราชิดเข้าไป
อินหลิวเฟิงมองประตูด้วยความสงสัย พลางคิดกับตัวเองว่าเป็นไปไม่ได้หรอกกระมังแต่ความจริงก็คือบานประตูผุผังนั้นหักโค้งเข้าด้านในจริงๆ เมื่อเห็นว่ามันกำลังจะเปิดออก!อินหลิวเฟิงรีบเก็บพัดทันที และซ่อนมีดหลิวไว้ใต้แขนเสื้อจากนั้นแสงสลัวก็ตลบอบอวลไปทั่วทุกสารทิศ“เปิดเดี๋ยวนี้!” ชือหมิ่นซิงผลักอย่างแรง เปลวไฟสีแดงดั่งลามเลียลุกโชนในดวงตาทั้งคู่ ซึ่งผสานเข้ากับรอยประทับของฝ่ามือที่เขาสร้างขึ้น! พุ่งตรงไปที่ประตูปัง! ‘ประตูไม้’ โบราณสับกลอนอย่างกะทันหัน ไม่เพียงแต่ปิดอีกครั้งอย่างแน่นหนาเท่านั้น แต่ยังสั่นสะบัดคลื่นพลังงานที่น่าสะพรึงกลัวออกมาด้วย ทำให้ชือหมิ่นซิงและพรรคพวกถูกอัดกระเด็นทันทีที่สำคัญคือชือหมิ่นซิงและคนอื่นๆ ที่ถูกอัดกระเด็น ยังมีการระเบิดอยู่กลางอากาศเสียงดัง ปัง! ปัง! ปัง! เพียงพริบตาเดียวร่างของทั้งสามคนก็ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆแม้นชือหมิ่นซิงและอีกสองคนที่ไม่ได้ถูกระเบิดเป็นเศษเนื้อสับในทันที แต่ก็อยู่ในสภาพที่ย ่าแย่มากเช่นกัน ทั้งสามคนอาเจียนเป็นเลือด จากนั้นก็ถูกอัดกระเด็นไปชนผนังวิมานเทวาสถิตจนได้ยินเสียงกระดูกหักดัง กรอบบบ อย่างคมชัด
สองคนนั้นเสียชีวิตในทันที…มีเพียงชือหมิ่นซิงเท่านั้นที่รอดชีวิต“บัดซบ!”อินหลิว
