ลงมือไปแล้ว! กรงเล็บอันแหลมคมของมนุษย์วานรหวาไหว ได้ฉีกขย ้าลำคอของเหยาหลินอย่างดุร้ายเม่ยเอ๋อร์ “…”อินหลิวเฟิง “…”ทั้งสองคนเบิกตาโพลงพร้อมๆ กัน มองดูร่างอันไร้วิญญาณของเหยาหลิน เม่ยเอ๋อร์ไม่อยากเชื่อว่าตัวเองโดนแย่งฆ่าไปอีกแล้ว ส่วนเยี่ยนจื่อเสากลับ ‘สะอึก’“ข้าว่า คุณหนูใหญ่เยี่ยน ตอนนี้ความแค้นระหว่างท่านกับสำนักคุนอู๋ยังไม่เพียงพออีกหรือ เหตุใดถึงได้ฆ่าลูกศิษย์สายตรงของสำนักเหยาไถเซียนอีกเล่า” อินหลิวเฟิงไม่เข้าใจ มีใครที่ไหนบ้างที่มีความสามารถในการสรรหาศัตรูเช่นนี้เวลานี้ความขัดแย้งระหว่างสำนักคุนอู๋และสำนักชางอู๋หลีกเลี่ยงไม่ได้แล้ว คนทั่วไปควรจะมีจิตใจมุ่งมั่นแก้ไขปัญหาของสำนักคุนอู๋ให้เรียบร้อยก่อนมิใช่หรือ ไฉนถึงได้ไปหาเรื่องตอแข็งๆ เข้าอีก
แม้ว่าโดยรวมแล้วความแข็งแกร่งของสำนักเหยาไถเซียนจะเป็นรองสำนักคุนอู๋ แต่คนที่มีสายตาที่เฉียบแหลมต่างก็รู้ว่าสำนักเหยาไถเซียนนอกจากจะด้อยกว่าผู้อัญเชิญศักดิ์สิทธิ์ในตำนานของสำนักคุนอู๋แล้ว ความแข็งแกร่งโดยรวมในด้านอื่นก็แทบไม่แตกต่างกัน!ดังนั้นแม้กระทั่งชาวเมืองโยวตูอย่างพวกเขาก็ไม่กล้าล่วงเกินทั้งสองกลุ่มอำนาจระดับสูงในคราวเดียว ไม่เห็นหรือ…เขากำลังล่อให้ลูกศิษย์ของสำนักคุนอู๋ไปให้สำนักเหยาไถเซียนฆ่าอยู่น่ะ!“แม้ว่าคนของสำนักเหยาไถเซียนจะสืบพบเงื่อนงำการตาย ก็จะพบเพียงแต่ว่าสตรีนางนี้ถูกมนุษย์วานรหวาไหวฆ่าตายเท่านั้น” เยี่ยนจื่อเสาผู้ลงมื
