นใจ นางหยิบพรมออกจากถุงวิเศษมาปูแล้ววางลูกไว้บนนั้น ส่วนนางก็ถือโอกาสนั่งข้างลูก“อ้ะเนะเนะ…” เยี่ยนเสี่ยวเป่ากลิ้งไปมาบนพรมนุ่มๆ อย่างตื่นเต้นหลายวันมานี้เขาถูกอุ้มแทบตลอดเวลา น้อยมากที่จะถูกวางให้นอนกลิ้งไปมาอย่างอิสระได้ ดังนั้นเขาจึงเล่นอย่างมีความสุขเป็นธรรมดาด้วยเหตุนี้เมื่อกู้หยวนหมิง เฉิงหมิง และคนอื่นๆ รวมถึงสานุศิษย์ของสำนักเหยาไถเซียนมาถึงที่นี่ พวกเขาก็เห็นภาพอันอบอุ่นมีกลุ่มควันล้อมตัวอยู่รอบๆ …คุณหนูใหญ่เยี่ยนกำลังป้อนข้าวต้มบดให้กับลูกน้อยอยู่“อะ อะไรกันนี่” เฉิงหมิงสับสนมาก! เพราะนี่แตกต่างจากการไปล่าสมบัติที่เขาเคยเข้าร่วมโดยสิ้นเชิง! เขามาผิดทางใช่หรือไม่…
