ีประสาทสัมผัสทั้งสี่ มันมองไม่เห็น ไม่ได้ยิน ไม่ได้กลิ่น ไม่รู้รส ความสามารถในการรับรู้ก็อ่อนแรงมากในเวลาเดียวกันกับที่เยี่ยนอวี๋นิ่งเงียบ อสูรขนาดมหึมาสีแดงเข้มที่น่าหวาดกลัวตรงหน้าตนนี้ก็เปลี่ยนทิศทาง เบนศีรษะไปยังเขตลึกในต้าฮวง ทำให้เกิดเสียงดังครืนของแผ่นดินที่สั่นสะเทือน“เม่ยเอ๋อร์” เยี่ยนอวี๋เอ่ยเรียกเม่ยเอ๋อร์รีบบังคับรถม้ามาข้างกายเยี่ยนอวี๋ในทันที และอุ้มบุตรชายพลิกกายขึ้นรถม้าไป อินหลิวเฟิงก็รีบตามไปอย่างรวดเร็วเอ้อร์เหมาแห่งเมืองโยวตูที่อยู่ไม่ไกลก็สลัดความตกตะลึงทิ้งไป แล้วปีนขึ้นรถม้าตามไปอย่างว่องไวเช่นกันอ้ากก เม่ยเอ๋อร์สะบัดแส้ลงบนร่างวัวกระทิงที่ถูกทำให้ตกใจกลัวฝ่ายหลังร้องครางออกมาตามสัญชาตญาณ และตามมังกรทอแสงที่ยิ่งใหญ่เกรียงไกรตัวนั้นไปตามความต้องการของเม่ยเอ๋อร์อย่างตะลึงงันโดยละทิ้ง ‘เด็กน้อย’ กลุ่มหนึ่งที่รู้ตัวช้าเอาไว้ตรงนั้น พวกเขาล้วนสูญสิ้นความสามารถในการใคร่ครวญไปแล้ว…เมื่อเห็นว่าอสูรขนาดยักษ์ตนนั้น รวมไปถึงรถม้าด้านหลังกำลังจะหายไปอย่างไร้ร่องรอย กู้หยวนหมิงถึงได้สติคืนกลับมาทันที!
ทะยานตัวไปบนฟ้าหอบม้วนกลีบมวลผกาสีชมพูร่ายรำไปทั่วกลางอากาศครู่หนึ่งหลังจากนั้น เสียงของกู้หยวนหมิงที่จากไปไกลถึงได้ดังลอยมาว่า “ตามมาให้หมด!”กลุ่มคนสำนักเหยาไถเซียนที่เพิ่งจะได้สติคืนกลับมาก็รีบตามชุนซิ่นจวินของพวกเขาไป และไม่สนใจคนของสำนักคุนอู๋ที่ตายไปจนเหลือไม่กี่คนอย่าง
