วะขาดอากาศที่เกิดขึ้นอย่างกะทันหัน!?ลูกศิษย์หญิงที่ยืนอยู่ข้างเขาผู้หนึ่งสังเกตเห็นว่ากู้หยวนหมิงลืมตัวเสียกิริยา พยายามเรียกเขาอยู่หลายครั้ง “ศิษย์พี่หมิง ชุนซิ่นจวิน?…” แต่ยังคงไม่สามารถดึงสติเขากลับมาได้“ชุนซิ่นจวิน?” ลูกศิษย์หญิงแห่งสำนักเหยาไถเซียนที่ไม่เข้าใจจึงมองไปทางรถม้าของอินหลิวเฟิงตามจิตใต้สำนึก แต่ตอนนี้รถม้าได้หยุดนิ่งลงแล้ว ม่านรถก็ตกลงมาแล้วเช่นกัน ดังนั้นนางจึงมองไม่เห็นเยี่ยนอวี๋ส่วนอินหลิวเฟิงก็เดินลงมาจากรถม้า พลางเอ่ยเสียงดังว่า “ชุนซิ่นจวิน ท่านต้องกำราบความเหิมเกริมของสำนักคุนอู๋นะ พวกเขาอาศัยสถานะที่เป็นสำนักแรกในราชสำนักแล้วทำตัวไม่มีขื่อไม่มีแป!”เขาเพิ่งจะกล่าวจบ เสียง ‘โฮก’ ที่เต็มไปด้วยความโหดเหี้ยมของสัตว์อสูรก็ดังขึ้นกลางต้าฮวงอันกว้างใหญ่ จากนั้นก็พุ่งเข้าหากลุ่มคนของสำนักเหยาไถเซียนพรวด…เฉิงหมิงที่กระอักเลือดออกมาเพราะอัญเชิญจระเข้สองเศียรเพิ่งจะพบว่า ด้านหน้ามีคนของสำนักเหยาไถเซียนปรากฏขึ้น?
แม้ว่าเขาจะรู้นานแล้วว่าในต้าฮวงมีคนของสำนักเหยาไถเซียน แต่กลับมิได้สืบเสาะดูว่าพวกเขาอยู่ที่ใดทว่าในยามนี้เฉิงหมิงที่อ่อนแอเป็นอย่างมากนั้นไม่เหลือเรี่ยวแรงที่จะเรียกสั่งให้จระเข้สองเศียรนั่นหยุดลงแล้ว ดังนั้นมันจึงคำรามเสียงดัง! พร้อมกับพุ่งตัวไปทางกลุ่มคนของสำนักเหยาไถเซียนหลังจากนั้น ทั้งสองฝ่ายจึงสู้กันอย่างเลี่ยงมิได้…“เฮ้อ” อินหลิวเฟิงแสดงท่าทางโล่งใจโดย
