“เจ้า… เจ้าเป็นใครกันแน่?”
เมื่อสิ้นเสียงคำถามนั้น เศษเสี้ยววิญญาณที่บอบช้ำก็เงยหน้าขึ้นมองจางอวิ๋น ดวงตาที่หดเล็กลงจนเท่าเม็ดถั่วเต็มไปด้วยความหวาดหวั่นและไม่มั่นใจ
มองทะลุจุดอ่อนของหุ่นเชิดระดับสูงได้ในปราดเดียว แถมยังมีลูกศิษย์ระดับสัตว์ประหลาดที่มี ‘กายาสวรรค์ศักดิ์สิทธิ์’ ถึงสองคนอยู่ใต้อาณัติ… คนแบบนี้จะเป็นแค่ผู้ฝึกตนระดับสร้างรากฐานตัวเล็กๆ ได้อย่างไร!
ซ่อนเร้นระดับพลัง!
คนผู้นี้ต้องใช้วิชาลับบางอย่างซ่อนเร้นระดับพลังที่แท้จริงเอาไว้อย่างแน่นอน!
พลังที่แท้จริงของมัน ดีไม่ดีอาจจะแข็งแกร่งยิ่งกว่าตัวข้าในสมัยที่ยังมีชีวิตอยู่เสียอีก!!
“ข้าคือผู้อาวุโสเก้าแห่งสำนักหลิงเซียน!”
จางอวิ๋นตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย ท่าทางสงบนิ่งดุจขุนเขา
“สำนักหลิงเซียน? นี่คือมหาสำนักจากแคว้นใดกัน?” เศษเสี้ยววิญญาณถามต่อด้วยความสงสัยใคร่รู้ มันไม่เคยได้ยินชื่อนี้มาก่อนในยุคสมัยของมัน
จางอวิ๋นปรายตามองมันแวบหนึ่ง
ดูเหมือนเศษเสี้ยววิญญาณตนนี้จะอายุเก่าแก่กว่าที่คิด สำนักหลิงเซียนแม้จะไม่ใช่สำนักโบราณกาลนับพันปี แต่ก็ก่อตั้งมานับร้อยปีแล้ว
จางอวิ๋นยักไหล่เล็กน้อยก่อนกล่าวว่า “มหาสำนักอะไรนั่นคงเรียกไม่ได้เ
