ยวเป่าใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งถ้วยชาเท่านั้น! จึงกล่าวได้ว่าเพื่อพบกับ ‘ท่านพ่อ’ แล้ว เจ้าตัวน้อยก็ได้ระเบิดศักยภาพที่ไม่เคยมีมาก่อน เป็นการพยายามอย่างสุดชีวิตเยี่ยนเสี่ยวเป่าที่กลิ้งออกจากธรณีประตูจนได้ ไม่รู้สึกเหนื่อยเลย!“อ้ะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าตื่นเต้น เขาพยายามที่จะกลิ้งต่อไป! กลิ้งเอ้า กลิ้ง…เจ้าตัวน้อยรับรู้ได้อย่างชัดเจน! สิ่งนั้นทำให้เขารู้สึกคุ้นเคยประหนึ่งกลิ่นอายของท่านแม่คนงาม ‘อยู่ข้างหน้า!’ เขาจะต้องไป!ต้องไป! อ้ะเนะเนะ…โชคดีที่แม้ว่าเส้นทางออกจากหอคอยโบราณจะ ‘ขรุขระ’ แต่ก็อยู่ไม่ไกลนัก และกลิ่นอายคล้ายคลึงกับ ‘ท่านแม่คนงาม’ ที่เยี่ยนเสี่ยวเป่าสัมผัสได้ก็กำลังเดินมายังหอคอยโบราณ
ทว่าการปรากฏตัวของเขาไม่ได้ดึงดูดความสนใจของใคร ยกเว้นเยี่ยนเสี่ยวเป่า ส่วนหยางชีซานที่ควรจะเฝ้าระวังเยี่ยนเสี่ยวเป่าหรือผู้เฒ่าคนอื่นๆ ที่แฝงตัวอยู่ ต่างก็ถูกดึงดูดความสนใจจากกลอุบายของอินหลิวเฟิง!เมื่ออินหลิวเฟิงต้องการเข้าไปในเขตหวงห้าม เขาย่อมมีวิธีการบางอย่าง มิเช่นนั้น ทันทีที่เขาเข้ามาก็จะถูกเหล่าผู้เฒ่าของสำนักชางอู๋ภายในเขตหวงห้ามจับตัวอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ดังนั้น…เยี่ยนเสี่ยวเป่าจึง ‘กลิ้ง’ อย่างราบรื่น!จากนั้น…ต้าซือมิ่งแห่งราชสำนักที่กำลังเดินเข้ามา เขาจึงเห็นว่ามีสิ่งของกลมๆ บางอย่างคล้ายกับหนอนตัวน้อย ค่อยๆ กระดึ๊บเข้ามาใกล้เขา?อืม…ไม่รอให้ต้าซือมิ่งผู้สง่างามท่านนี้ได้พิจารณาว่าเจ้าก้
