งจะพาลูกสาวผู้ใสซื่อออกไป แต่แล้ว…เยี่ยนหงชวนกล่าวขึ้นว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อยู่ก่อน”เยี่ยนชิงเหงื่อตกทันที “ท่านปู่ เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์นาง…”“หากเจ้าไม่สบายใจ ก็อยู่ด้วยกันได้” เยี่ยนหงชวนทราบถึงความฉลาดแบบแปลกๆ ของเยี่ยนชิงเป็นอย่างดี
“ขอรับ!” เยี่ยนชิงจึงขอให้ผู้อาวุโสรองจัดการเรื่องของเขาไปพร้อมกันเลยผู้อาวุโสรองเหลือบมองเยี่ยนชิงอย่างหมดคำบรรยายแล้วจากไปอย่างเงียบๆ เขาไม่เข้าใจว่าคน ‘ฉลาด’ อย่างเยี่ยนชิง เหตุใดพอเป็นเรื่องของบุตรสาวแล้วกลับกลายเป็นคนทึ่มเสียได้ท่านเจ้าสำนักสูงสุดแสดงออกอย่างชัดเจนว่าต้องการปกป้องเยี่ยนจื่ออวี๋!ยังไม่ชัดเจนอีกหรือเช่นนั้นยังต้องกังวลอะไรอีกล่ะ!……อย่างไรก็ตามหลังจากที่คนอื่นๆ ผละออกไปกันแล้ว เยี่ยนอวี๋จึงถามขึ้น “ท่านปู่ทวด ท่านจะลบนามข้าออก็ย่อมได้เจ้าค่ะ”“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์!” เยี่ยนชิงร้อนใจ! เพราะเช่นนี้ เขาถึงรู้ว่าเขาควรอยู่ต่อ ดูสิ เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์โอหังอีกแล้ว! ท่านปู่เป็นคนเด็ดขาดมาก“ท่านปู่…”“เอาเถอะ ดูเจ้าร้อนใจสิ” เยี่ยนหงชวนยังหมดคำพูดกับหลานชายที่ ‘ไม่ได้ดั่งใจ’ แต่เขายังคงตอบในเชิงบวกว่า “ข้าแก่ชราเพียงนี้แล้ว ยังจะคิดเล็กคิดน้อยกับเด็กน้อยเช่นเจ้าอีกอย่างนั้นหรือ”“แหะๆ” เยี่ยนชิงแสร้งทำเป็นหัวเราะอย่างโง่เขลา
เยี่ยนอวี๋เบือนหน้าหนีอย่างเขินอาย เมื่อนั้นจึงได้ยินเยี่ยนหงชวนกล่าวว่า “สำนักชางอู๋มิจำเป็นต้องใช้แพะรับบาปเพื่อขจัดแผนการยั่วยุท
