จะยอมรับหรือไม่ ความแข็งแกร่งของสำนักคุนอู๋ก็ห่างไกลกว่าสำนักชางอู๋ของเรามาก และเล่ห์กลในครั้งนี้ของพวกเขามีเจตนายิ่งใหญ่นัก ดังนั้นจึงต้องมองการณ์ไกลและเตรียมการไว้ในทางเลวร้ายที่สุด” เยี่ยนหงชวนไม่ต้องการให้คนรุ่นหลังคิดว่าจะโชคดีแม้ว่าเดิมทีในใจของเขายังคิดว่าจะโชคดี แต่เรื่องบางเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้น ทำให้เขารู้สึกว่าเรื่องนี้จะไม่มีความโชคดีแน่นอนเยี่ยนชิงน้อมรับคำสั่งสอนทันที “หลานเข้าใจ หลานจะไปจัดการประเดี๋ยวนี้ขอรับ”แต่เยี่ยนอวี๋กลับตอบว่า “พี่รองไปเมืองโยวตูไม่ได้เจ้าค่ะ”“เหตุใดจึงไปไม่ได้กัน” เยี่ยนหงชวนขมวดคิ้วอย่างไม่คาดคิดและกล่าวว่า “แม้ว่าเมืองโยวตูจะไม่เจริญรุ่งเรืองเท่าตี้ชิวนัก แต่ที่นั่นก็ดีกว่าสำนักชางอู๋ของเรามาก จื่อเสา…”
“ไปไม่ได้เจ้าค่ะ ข้าจะพาเขาไปยังต้าฮวง” เยี่ยนอวี๋กล่าวตามที่ตนคิด “อย่างน้อยก็ให้พี่รองกลายสภาพเป็นอสูรอีกรูปแบบหนึ่งเสียก่อน แม้นว่าข้าจะไม่ได้คิดว่ามนุษย์วานรหวาไหวไม่ดีก็ตาม”“แต่…” เยี่ยนชิงอยากจะคัดค้านเยี่ยนอวี๋กลับกล่าวขึ้นอีก “อีกประการหนึ่ง ไม่แน่ สำนักอาจไม่ถูกโจมตีก็เป็นได้ ข้าจะเขียนจดหมายถึงสูเจิ้งแห่งสำนักหมอหลวงเจ้าค้ะ”“หา?” เยี่ยนชิงชะงักอยู่ครู่หนึ่งเยี่ยนหงชวนรู้สึกตัวพลางถามขึ้นว่า “เจ้าเป็นศิษย์สายตรงของสำนักหมอหลวงจริงหรือ”“นับได้ว่าเป็นเจ้าค่ะ เดิมทียังมิได้ยอมรับ แต่ครานี้ยอมรับก็ได้เจ้าค่ะ…” เยี่ยนอวี๋กล่าว จากนั้นก็ส
