ี่ยนอู้นั้นตายในคุกจริงๆ ทั้งยังไม่เหลือแม้แต่ศพ ทิ้งไว้เพียงกองเลือดเท่านั้น แต่ยังเป็นเพราะว่าเขาเพิ่งได้รับรายงานจากคนที่เขาส่งออกไปสืบเรื่องสืบได้ว่า คนของสำนักชางอู๋ได้ทำลายแหล่งซ่องสุมที่ซ่อนของมนุษย์วานรหวาไหว ก่อนหน้าพวกเขาเพียงก้าวเดียว สถานที่ตรงนั้นไม่หลงเหลือหลักฐานอันใดไว้เลย สืบทราบได้เพียงเลาๆ ว่าเป็นฝีมือของคนในสำนักชางอู๋เท่านั้น“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์…” เยี่ยนชิงไม่ฟังคำตำหนิของเฉาหมิงเฉิงเลยเพราะเขาสัมผัสถึงลมปราณของบุตรสาวสุดที่รักได้แล้ว! เขาขมวดคิ้วโดยไม่รู้ตัวนั่นทำให้เฉาหมิงเฉิงสังเกตเห็นว่าเขาไม่สนใจ เฉาหมิงเฉิงโกรธจนหน้าเขียวคล ้า “เยี่ยนชิง!”
“ใต้เท้าเฉา มิต้องพูดพร ่าทำเพลงกับเขาเลยเจ้าค่ะ โจรจอมวางแผนเช่นนี้ สมควรถูกประหาร!” เยี่ยนชิงถังกล่าวด้วยเจตนายุยง“ถูกต้อง” ผู้อาวุโสเก้าเห็นด้วยทันทีเห็นได้ชัดว่าเฉาหมิงเฉิงหมดความอดทน เขาออกคำสั่ง “ทหาร!นำตัวเยี่ยนชิง…”เฉาหมิงเฉิงยังไม่ทันพูดจบ เยี่ยนอวี๋ก็ก้าวเข้ามาในห้องโถงแล้วสายตาทุกคู่จับจ้องมาที่นางอย่างง่ายดายแม้ว่าเสียงการเคลื่อนไหวของเยี่ยนอวี๋ที่เดินเข้ามาในห้องโถงจะไม่ดังนัก แต่ทันทีที่นางเดินเข้าไป ไอเย็นจางๆ ก็ลอยกรุ่นอยู่ในอากาศผสมปนเปไปหมด ราวกับมีหิมะโปรยปราย เย็นสะท้านผิวกายของทุกคนที่อยู่ในนั้น อันกระตุ้นให้จิตใต้สำนึกรู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่า และหันไปมอง ‘แหล่งกำเนิดความเย็น’ ทันที“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์
