รีบกลับไป!” แม้ว่าเยี่ยนชิงจะตื่นจากภวังค์ได้ก่อนทุกคน แต่เขากลับเร่งให้เยี่ยนอวี๋ออกไปทันที เนื่องจากเขาที่มีความรู้สึกอันเฉียบไวได้คาดการณ์ไว้แล้วว่าหมากกระดานนี้ไม่ใช่แผนการที่ผู้อาวุโสเก้าและเยี่ยนอู้ที่ตายไปจะสามารถวางแผนได้เพียง ‘ลำพัง’แต่ไม่ว่าจะเผชิญกับอะไร เยี่ยนชิงในฐานะเจ้าสำนักชางอู๋จะไม่มีทางถอยหลังกลับ แต่เขาจะมิยอมให้บุตรสาวสุดที่รักต้องมาแปดเปื้อนได้ ดังนั้น หลังจากที่เขามองออกได้อย่างทะลุปรุโปร่ง เขาก็รู้สึก
ดีใจที่เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์อยู่ในเขตหวงข้าม ไม่มีใครสามารถแตะต้องนางได้แต่ทว่า…เยี่ยนอวี๋กลับมาที่นี่จนได้ด้วยเหตุนี้เยี่ยนชิงจึงไม่สามารถรักษาความสุขุมได้เลย! เขาเดินไปหาเยี่ยนอวี๋อย่างรวดเร็วและพูดว่า “เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ รีบกลับไป เม่ยเอ๋อร์! พาคุณหนูใหญ่ออกไปเร็วเข้า”“ดูสิว่าใครจะออกไปได้!” เยี่ยนชิงถังกล่าวด้วยรอยยิ้มเย็นชามองไปที่เยี่ยนอวี๋ “ในเมื่อเยี่ยนจื่อเสามีสายเลือดของมนุษย์วานรหวาไหว เยี่ยนจื่ออวี๋และมารหัวขนที่นางให้กำเนิดมาก็คงสกปรกไม่ต่างกัน ต้องประหารให้หมด!”“ถูกต้อง” ผู้ตรวจการคนหนึ่งเห็นด้วยในทันที “ใต้เท้าเฉา เรื่องนี้มิใช่เรื่องเล็ก เพื่อเป็นการป้องกัน ท่านสามารถประหารก่อนค่อยตัดสินทีหลังได้”เฉาหมิงเฉิงพยักหน้า ยกมือขึ้นส่งสัญญาณให้ยอดฝีมือของราชสำนักที่ตามมาด้วย แม้ว่าเขาจะชื่นชมความงามของเยี่ยนอวี๋เพียงใด แต่เวลานี้เขาก็มิอาจสับสนได้ในเวลานี้ ก
