ู้หยวนเหิงกลับเอ่ยขึ้นว่า “ใต้เท้าเฉา คนตระกูลเยี่ยนคนอื่นข้าน้อยมิอาจกล่าวสิ่งใดได้ แต่สำหรับเยี่ยนจื่ออวี๋แล้วข้าน้อยเชื่อว่านางไม่ได้รับเลือดของมนุษย์วานรหวาไหวแน่นอน ทั้ง
นางยังมีพรสวรรค์ในด้านการปรุงยา ส่วนตัวก็เป็นคนของสำนักหมอหลวง โปรดไตร่ตรองให้ดีก่อนขอรับ”บัดนี้ กู้หยวนเหิงคิดว่านี่เป็นเวลาที่เหมาะสมที่สุดสำหรับเขาที่จะพูด ซึ่งไม่เพียงแต่สามารถพิสูจน์ความจริงใจของเขากับเยี่ยนจื่ออวี๋ได้เท่านั้น แต่ยังทำให้เยี่ยนจื่ออวี๋เห็นว่าเขาดีกับนางมากเพียงใดด้วย! แม้ว่าเขาต้องสู้กับโลกทั้งใบหรือทั้งราชสำนัก เขาก็ไม่มีทางหดหัวกลับเข้ากระดองอย่างแน่นอน!ในทางกลับกันซวงเสวียนจวิน เขาไม่ได้พูดอะไรตั้งแต่ต้นจนจบ!ดังนั้นผู้ที่สามารถฝากฝังชีวิตไว้ให้ดูแลได้นั้น กู้หยวนเหิงเชื่อว่าเยี่ยนชิงและเยี่ยนจื่ออวี๋ต่างก็เข้าใจดีหากแต่…เยี่ยนอวี๋กลับออกคำสั่งอย่างไม่แยแสว่า “เม่ยเอ๋อร์ ฆ่าซะ”
