ในเวลาเดียวกันเยี่ยนชิงอยู่ในหอเจ้าสำนัก เขาได้ตัดสินใจครั้งสำคัญว่า“ทำลายโอสถแปรผันจะที่กลายร่างเป็นมนุษย์วานรหวาไหวทั้งหมด”“ท่านพ่อ?” เยี่ยนจื่อเสาไม่เข้าใจ เพราะนั่นเป็นสถานที่อีกแห่งหนึ่งที่เขาสืบพบหลักฐานและรายงานความผิดต่อราชสำนักได้แต่เยี่ยนชิงรู้สึกว่าคนที่พวกเขาส่งไปนั้นทำงานได้ราบรื่นเกินไปดูเหมือนว่าพวกเขาไม่พบอุปสรรคใดๆ เลย และการสืบค้นแหล่งซ่องสุมที่มีโอสถแปรผันมนุษย์วานรหวาไหวนั่นได้มาอย่างง่ายดายเกินไปจุดนี้ทำให้เยี่ยนชิงมีความเด็ดขาดมากขึ้น “ส่งไปทำลายเขตหวงห้ามทันที”เยี่ยนจื่อเสาไม่ได้พูดอะไรมากอีก และองครักษ์ลับของชางอู๋ที่ได้รับคำสั่งก็เร้นกายหายไปทันที“รายงาน” องครักษ์ที่เฝ้าอยู่นอกหอเจ้าสำนัก รายงานการมาถึงของพวกเฉาหมิงเฉิงและกู้หยวนเหิงเยี่ยนชิงสะกดกลั้นโทสะ สั่งลูกชายคนรองว่า “เจ้าออกไปรอเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ที่นอกเขตหวงห้าม หากเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ยังไม่ออกมา เจ้าก็ยังไม่ต้องตามมาเช่นกัน”“แต่…” เยี่ยนจื่อเสากังวลว่าบิดาจะถูกทำให้ลำบากใจ
เยี่ยนชิงกลับบอกไม่ให้เขาเป็นห่วง “ทำตามที่ข้าบอกเถิด”“ขอรับ ลูกจะไปเดี๋ยวนี้” เยี่ยนจื่อเสาจึงต้องจากไปครั้นแล้วเยี่ยนชิงก็เดินออกจากหอเตรียมต้อนรับเฉาหมิงเฉิง แต่กลับพบว่าเม่ยเอ๋อร์จู่ๆ ก็ปรากฏตัวอย่างลึกลับอยู่ข้างๆ เขา? นี่มัน…“เจ้ากลัวว่าจะเกิดเรื่องขึ้นกับข้าหรือ” เยี่ยนชิงถามด้วยน ้าเสียงพิกลเม่ยเอ๋อร์พยักหน้าอย่างจริงจัง “คุณหน