ยดีหรือไม่”“ก็ดี ดูเหมือนว่าซวงเสวียนจวินจะสู่ขอไม่สำเร็จ?” เฉาหมิงเฉิงถามด้วยรอยยิ้มและพูดว่า “หากซวงเสวียนจวินเพียงแค่พูดเล่นไม่จริงจัง ไม่ได้ต้องการสู่ขอจริงๆ ถ้าเช่นนั้นก็อย่ามารบกวนงานราชการของข้าเลย”“โอ้! ใต้เท้าเฉา ใจร้อนเกินไปแล้ว อีกอย่างข้าก็ไม่ใช่องค์จักรพรรดิเสียหน่อย ที่นึกอยากจะแต่งกับใครก็แค่ชี้นิ้วสั่ง ข้ายังต้อง
ถามความสมัครใจของแม่นางผู้นั้นเสียก่อน ถึงจะพาหญิงงามกลับเรือนได้!” อินหลิวเฟิงรำพึงเหมือนจะน้อยเนื้อต ่าใจด้วยน ้าเสียงธรรมดาเฉาหมิงเฉิงยิ้ม “หญิงงามคนใดที่ซวงเสวียนจวินมิอาจครอบครองได้กัน”“คุณหนูใหญ่เยี่ยนอย่างไรล่ะ” อินหลิวเฟิงจนปัญญาเฉาหมิงเฉิงเหมือนจะพูดอะไรบางอย่าง แต่เยี่ยนชิงถังทนฟังไม่ได้ จึงพูดแทรกขึ้นว่า “เกรงว่าซวงเสวียนจวินจะพลาดไปเสียแล้วน้องจื่ออวี๋เป็นคนรักเดียวใจเดียวเสมอมา ในใจของนางมีเพียงกู้จ่างสื่อเท่านั้น”กู้หยวนเหิงที่ถูกเอ่ยถึงยืดหลังตรงเล็กน้อย แต่ไม่ได้พูดอะไรเพียงแค่เอามือประกบกันคารวะอินหลิวเฟิงเท่านั้น “ซวงเสวียนจวิน”“ชีหลางก็มาแล้วหรือนี่ แต่ข้าไม่เชื่อเลยว่าคุณหนูใหญ่เยี่ยนจะไม่เปลี่ยนใจ” อินหลิวเฟิงยิ้มบางๆ หากแต่นึกเยาะเย้ยในใจ แม่นางผู้นั้นปักใจรักกู้หยวนเหิง? หึ ข่าวลือไม่มีมูลเสียเลย“…น้องจื่ออวี๋…” กู้หยวนเหิงนิ่งไปชั่วขณะ ก่อนจะพูดขึ้นว่า“น้องจื่ออวี๋เป็นหญิงที่จริงใจและรักเดียวใจเดียว”อย่างไรก็ตามเยี่ยนชิงไม่อยากฟัง จึ
