เอาแต่นอนเหมือนเมื่อก่อนอีกนางพอจะรู้อยู่บ้างว่าเป็นเพราะสำนักชางอู๋มีเปลวเพลิงบริสุทธิ์และแก่นพลังวิญญาณอันเข้มข้นหารู้ไม่ว่า…“เนะ!” แท้จริงแล้วเป็นเพราะอีกเหตุผลหนึ่งที่ทำให้เยี่ยนเสี่ยวเป่าฉลาดขึ้น และคนผู้นี้ก็คือบิดาที่แท้จริงของเยี่ยนเสี่ยวเป่าแน่นอน ถึงอย่างบุรุษชุดดำรูปงามผู้นั้นก็มีความละม้ายคล้ายกับ ‘เยี่ยนเสี่ยวเป่าฉบับโตเต็มวัย’ ด้วย
ยิ่งไปกว่านั้นคือ เยี่ยนเสี่ยวเป่าเพิ่งมาอยู่ที่สำนักชางอู๋ และตะโกนออกมาอย่างตื่นเต้นเป็นครั้งแรก ก็ประจวบเหมาะกับตอนที่เขาลืมตา เห็นได้ชัดว่าทั้งสองเรื่องนี้มีการเชื่อมโยงกันที่น่าอัศจรรย์ใจนัก ซึ่งนั่นเป็นสายสัมพันธ์พ่อลูกที่พิเศษกว่าคนทั่วไปฮาๆ… ด้วยเหตุนี้เยี่ยนเสี่ยวเป่าจึงส่งเสียงหัวเราะลั่น เปล่งเสียง‘ฮาๆ’ คล้ายเสียงหัวเราะคำใหม่ที่ไม่ใช่ “อ้ะ” หรือ “เนะ”เยี่ยนอวี๋จุมพิตหน้าผากเล็กๆ ของลูกด้วยความตื่นเต้น “ใจเย็นๆแม่จะพาเจ้าเข้าไปเดี๋ยวนี้ล่ะ”“อ้า!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าจับท่านแม่คนงามของเขาไว้แน่น ดีใจจนแทบหมดสติดอกไม้เพลิงรายล้อมออกเป็นวง และในเวลานี้ ณ ใจกลางของเขตหวงห้ามชางอู๋ ลำแสงอันสว่างไสวพวยพุ่งออกมารวมตัวกันเหนือสำนักชางอู๋ แสงสีละลานตามมาบรรจบกันและกระจายตัวออกเป็นวงกว้างราวกับพลุที่ระเบิดบนฟากฟ้า
