า’ ที่นอนจมกองเลือดได้แทงทะลุหัวใจของนางอย่างเจ็บปวด!อนึ่ง…‘ทารก’ คนนั้นถูกพลังของค่ายกลแยกออกจนสลายไปอย่างรวดเร็ว ราวกับถูกดูดไปยังสถานที่แห่งใดแห่งหนึ่ง“…เสี่ยวเป่า” เยี่ยนอวี๋อุ้มลูกไว้ด้วยความตระหนก รู้สึกว่า ‘เด็ก’คนนั้นไม่ใช่เสี่ยวเป่าของนาง แต่ดูเหมือนว่าจะมีความสัมพันธ์เกี่ยวโยงกันอยู่ มิเช่นนั้นจะหน้าตาเหมือนกันได้อย่างไรหรือบางทีจิตใต้สำนึกของนางอาจจะเห็นเด็กคนนั้นเป็นเสี่ยวเป่าไปเอง เพราะถึงอย่างไรนางก็ตั้งท้องเสี่ยวเป่าเอง เพียงแต่ว่านางอาศัยร่างกายของแม่นางน้อยเยี่ยนจื่ออวี๋เท่านั้น ดังนั้น การที่จะชี้ขาดว่าใครกันแน่ที่เป็นผู้ตั้งครรภ์ ย่อมมิอาจสรุปได้เพียงแต่เยี่ยนอวี๋ไม่เข้าใจอยู่ข้อหนึ่ง หากภาพเหล่านี้เป็นสิ่งที่แม่นางน้อยเยี่ยนจื่ออวี๋จะต้องเผชิญ หากนางไม่กลับมาเกิดใหม่ ถ้าเช่นนั้น…
เมื่อครั้งที่นางยังไม่ฟื้นสติโดยสมบูรณ์ และไม่สามารถส่งผลกระทบต่อแม่นางน้อยได้นั้น เหตุใดแม่นางน้อยถึงไม่ยอมแต่งงานกับกู้หยวนเหิง แต่กลับตัดสินใจไม่เหมือนในความฝัน และไปคลอดบุตรเองที่เมืองเต๋อหยางล่ะ“…” เยี่ยนจื่ออวี๋ขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่เงียบๆ ในใจเต็มไปด้วยปริศนา ดูเหมือนว่านางต้องฟื้นฟูตัวเองโดยเร็วที่สุด เพื่อให้หลุดพ้นจากไตรภูมิได้บรรลุเป็นผู้รู้แจ้งสรรพสิ่ง ถึงจะสามารถไขปริศนานี้ได้จุ๊บ จุ๊บ… เจ้าตัวน้อยที่ถูกท่านท่านแม่คนงามกอด ปากเล็กๆ ส่งเสียงจุ๊บอย่างสบายใจเฉิบ จากนั้นก็เข้าสู่
