บทที่ 74 พลังของการเตะ
หลังจากสังหารเสือทมิฬเขาคู่ ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว หลี่ลี่จึงใช้วิชาตัวเบาแห่งราตรีมุ่งหน้าสำรวจเข้าไปในป่าทึบ
ถ้ำของเสือทมิฬเขาคู่ซ่อนตัวอยู่อย่างแนบเนียนเหลือเกิน หลี่ลี่ค้นหาเกือบทั้งคืนก็ยังไม่พบเสือทมิฬเขาคู่แม้แต่ตัวเดียว จำใจต้องมุ่งหน้าไปยังหุบเขาที่มีจามรีหางยาวอาศัยอยู่ เพราะที่นั่นเสือทมิฬเขาคู่ปรากฏตัวบ่อยครั้ง
หลังจากเดินทางไปกลับ ท้องฟ้าก็สว่างแล้ว หลี่ลี่เพิ่งมาถึงหุบเขานี้พอดี
เดินหน้าอย่างระมัดระวังไปอีกสองสามหลี่ หลี่ลี่ก็พบที่ซ่อนตัวที่เตรียมไว้อย่างดีใกล้กับริมทะเลสาบ เขารีบซ่อนตัวเข้าไป อาศัยช่วงกลางวันที่เสือทมิฬเขาคู่ไม่ออกมา หลี่ลี่จึงงีบหลับพักผ่อนสักครู่
พักผ่อนจนหายเหนื่อย ฝึกฝนอีกสักพัก ท้องฟ้าก็มืดลงแล้ว หลี่ลี่รีบเบิกตากว้าง เริ่มสังเกตรอบ ๆ อย่างใกล้ชิด
ยามค่ำคืนหุบเขาเงียบสงัด แต่ในความเงียบสงัดนั้นก็แฝงไปด้วยอันตราย ไม่นานนัก รอบตัวหลี่ลี่ก็มีสัตว์อสูรนานาชนิดเดินผ่านไปมาไม่ต่ำกว่าร้อยตัว สัตว์อสูรเหล่านี้แต่ละตัวล้วนเคลื่อนไหวโดยไม่มีเสียงลมหายใจ
แต่เพื่อรับมือกับเสือทมิฬเขาคู่ที่มีสัญชาตญาณไวมาก ที่ซ่อนตัวทุกแห่งของหลี่ลี่ล้วนผ่านการจัดวางอย่างพิถีพิถัน รอบ ๆ ยังมีหญ้ารกที่มีกลิ่นฉุน หลี่ลี่จึงไม่กังวลว่าจะถูกค้นพบ
ค่ำคืนยิ่งลึก รอบด้านก็ยิ่งมืดมิด ราวกับม่านดำทึบผืนใหญ่คลุมท้องฟ้าทั้งหมดเอาไว้ บรรยากาศหดหู่อึดอัดจนหายใจไม่ออก
ร
