านั้น เด็กน้อยที่เพิ่งจะอายุครบเดือนคนนี้! เขาคงไม่ได้เป็นบุตรชายของซวงเสวียนจวินหรอกกระมัง มิฉะนั้นจะรีบมาสู่ขอหรอกหรืออย่างไรก็ตาม ในใจของผู้อาวุโสรองเต็มไปด้วยความสงสัย! ทว่าบัดนี้เขาต้องแสดงตนเป็นผู้อาวุโสที่สำรวมต่อไปก่อน มิอาจบุ่มบ่ามและกระทำการอันใดให้เป็นที่ดูหมิ่นได้ อย่างไรเสียก็ต้องสงวนท่าทีเอาไว้และเยี่ยนชิงผู้ซึ่งถูกเตือนสติขึ้นมา เขาอยากแกล้งเอาหูทวนลมจริงๆ ถึงอย่างไรเขาไม่เพียงแต่ไม่ต้องการให้ลูกสาวแต่งงานเข้าไป
อยู่ในราชสำนักเท่านั้น แต่ยังไม่คิดที่จะให้ลูกสาวแต่งงานไปยังเมืองโยวตูด้วย ดังนั้นเขาจึงกล่าวด้วยท่าทีจริงจังว่า “เมื่อครู่เสี่ยวเป่าเพิ่งตกอกตกใจ ต้องปลอบใจกันเสียก่อน เรื่องนี้ยังไม่รีบร้อนนัก”ผู้อาวุโสรอง “…”“กล่าวถูกต้องแล้ว” ผู้อาวุโสเก้าชอบคำตอบอย่าง ‘มะนาวไม่มีน ้า’ ของเยี่ยนชิงนัก “ซวงเสวียนจวินเดินทางมาไกล หยุดพักเสียก่อนมิดีกว่าหรือ”อินหลิวเฟิง “…”สถานการณ์ผิดจากที่เขาคาดไว้โดยสิ้นเชิง!เหตุใดวีถีของสำนักชางอู๋ถึงได้แปลกเช่นนี้!เขาเริ่มรู้สึกประดักประเดิดจริงๆ…โชคดีที่ในที่สุดเยี่ยนอวี๋ก็เอ่ยปากขึ้นว่า “ซวงเสวียนจวิน? ข้าพอจะนึกออกแล้วว่าเจ้าเป็นใคร”“โชคดีนัก!” อินหลิวเฟิงถอนหายใจโล่งอก นี่เป็นครั้งแรกที่เขารู้สึกเหน็ดเหนื่อยที่ต้องสื่อสารกับหญิงสาว โดยเฉพาะแม่นางโฉมงามผู้นี้ นางสามารถเพิกเฉยต่อความหล่อเหลาและความสง่างามของเขาไปโดยสิ้นเชิง ซึ่งรวมไป
