ยังพรั่งพร้อมด้วยกิริยาสูงส่ง แม้ทำให้ผู้คนรู้สึกใกล้ชิด แต่ก็เหมือนกับอยู่ไกลแสนไกล มิอาจหมิ่นประมาทได้และตัวตนของคนคนนี้ ก็ไม่ธรรมดาจริงๆเมื่อเฉาหมิงเฉิง บุคคลของราชสำนักเห็นเขาชัดเจนแล้ว ความไม่พอใจที่ถูกพูดแทรกพลันมลายหายไป เหลือเพียงความรู้สึกผิด“ซวงเสวียนจวิน?”ซี้ดดด! เสียงสูดหายใจที่ดังขึ้นเพราะคำเรียกขานของเฉาหมิงเฉิง สร้างความเคลื่อนไหวรุนแรงกว่าเดิม!ผู้อาวุโสเก้าอดถามไม่ได้ว่า “สี่สุภาพบุรุษแห่งต้าซย่า นายน้อยตระกูลอินแห่งโยวตู ซวงเสวียนจวินหรือ!”
“ข้าน้อยเอง” ในขณะที่อินหลิวเฟิงยิ้มเล็กน้อย เขาก็พับพัดในมือที่อยู่ข้างหน้าลำตัว จากนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อยให้ทุกคนในนั้นถือว่าเป็นการคาระวะทักทายแล้วซวงเสวียนจวิน…ผู้มีฉายาว่าบุรุษน ้าค้างสีนิลผู้นี้มาปรากฏตัวอยู่ที่นี่ได้อย่างไร“เหตุใดท่านจึงมาที่นี่ได้” เฉาหมิงเฉิงตกตะลึงเมืองโยวตูห่างไกลจากเมืองชางอู๋นัก แม้ซวงเสวียนจวินคนนี้มักเตร็ดเตร่ไปทั่ว แต่เมืองชางอู๋ไม่น่าจะเป็นสถานที่ที่เขามาเที่ยวเล่นอยู่บ่อยๆแต่ในฐานะที่อินหลิวเฟิงเป็นหนึ่งในสี่สุภาพบุรุษ และผู้สง่างามไร้คำเปรียบเปรยปรากฎตัวที่นี่แล้ว แม้จะทำให้เฉาหมิงเฉิงตกใจ แต่เขาก็ยังคงรับมือได้ เพียงแต่ว่า…“ท่านรู้จักกับแม่นางท่านนี้หรือ” เฉาหมิงเฉิงอยากรู้คำตอบของคำถามนี้มากกว่าคำถามแรกนี่ก็เป็นคำตอบที่เยี่ยนชิงถังอยากรู้มากเช่นกัน แต่แล้ว…“ใช่”“ไม่”เสียงตอบต่างกันดังขึ้นพร
