ยงให้ลูกของนางหรืออย่างไร ไม่รู้จริงๆ ว่า…คิดอะไรอยู่!“…ก็ได้” เฉาหมิงเฉิงหมดหนทาง พูดได้เพียงว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ย่อมมิสามารถให้คุณหนูใหญ่เยี่ยนเป็นซิ่วหนี่ว์ได้แล้ว ข้าคิดไว้ว่า พี่น้องจับมือกันเข้าวัง คงเป็นเรื่องราวสวยงามไม่น้อย”เหอะๆ… เยี่ยนชิงไม่คิดว่าเป็นเรื่องราวสวยงามแต่อย่างใด เขาอยากจะหัวเราะใส่หน้าขันทีคัดเลือกคนนี้จริงๆ!“เช่นนั้นข้าขอกลับโรงเตี๊ยมก่อน รอฟังข่าวจากเจ้าสำนักเยี่ยน”เฉาหมิงเฉิงพูดจบ ก็หันไปพูดกล่าวลาอินหลิวเฟิงสองสามคำ ก่อนจะเดินจากไปส่วนเรื่องสู่ขอที่อินหลิวเฟิงพูดถึงเมื่อครู่นี้ เฉาหมิงเฉิงไม่ได้เก็บมาคิด เพราะเรื่องนี้ไม่เกี่ยวข้องกับเขา เขาเพียงแค่เสียดายที่ไม่สามารถเลือกหญิงงามเช่นนี้ให้อยู่ในรายชื่อซิ่วหนี่ว์ได้
ส่วนเยี่ยนชิงถังที่ต้องตามเหล่าขันทีคัดเลือกหญิงงามไปโรงเตี๊ยมเพื่อรอการคัดเลือกนั้น นางกลับไม่อยากจากไปนัก นางอยากร้องขอสิทธิ์ยกเว้นให้นางอยู่ในสำนักต่อ แต่ผู้อาวุโสเก้ากลับมองข้ามสายตาขอความช่วยเหลือของนาง และทำท่าทีให้นางตามขบวนไปเดี๋ยวนี้ เรื่องของซิ่วหนี่ว์ ต้องไม่มีสิ่งใดผิดพลาดอีก!“ท่านพ่อของข้า…” เยี่ยนชิงถังยังคงพยายาม นางอยากอยู่ต่อเพื่อสืบหาให้รู้ว่าเยี่ยนจื่ออวี๋ข้องเกี่ยวกับซวงเสวียนจวินได้อย่างไรเหตุใดนางจึงไม่รู้มาก่อน!“เรื่องบิดาของเจ้า ข้าจะช่วยดูเอง ในเมื่อเจ้าเป็นคนในวังแล้ว ก็จงทำตามกฎระเบียบเสีย ห้ามขัดขืน!” ผู้อาวุโส
