เก้าตักเตือนนางด้วยน ้าเสียงสั่งสอนเยี่ยนชิงถังไม่กล้าอืดอาดอีก ได้แต่รีบเดินตามคณะขันทีคัดเลือกหญิงงามไป เฉาหมิงเฉิงได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้พูดอะไร บุตรีอาลัยอาวรณ์ต่อบิดาย่อมมีเป็นธรรมดาเมื่อขบวนคนจากราชสำนักจากไปหมดแล้ว อินหลิวเฟิงก็เป็นคนเอ่ยปากขึ้นคนแรกว่า “ท่านประมุขเยี่ยน แม่นางอวี๋ ข้าขอพูดคุยด้วยเล็กน้อยได้หรือไม่”“ซวงเสวียนจวินมาสู่ขอจริงๆ หรือ” ผู้อาวุโสเก้าอดถามขึ้นไม่ได้เขาหวังเหลือเกินว่าไม่ใช่
อินหลิวเฟิงที่ถูกถามยิ้มให้แทนคำตอบ และคอยมองเยี่ยนอวี๋อย่างเงียบๆ…
