้าดวงตาลุกเป็นไฟ “เด็กอย่างเจ้า รู้หรือไม่ว่าการเคารพผู้ใหญ่คืออะไร ช่างไร้มารยาทเสียจริง เหลวไหลสิ้นดี!”“เจ้าด่าลูกสาวข้าหรือ” เยี่ยนชิงมองผู้อาวุโสเก้าด้วยสายตาเยือกเย็น ราวกับกำลังสื่อว่าหากเจ้ากล้าพูดพล่อยๆ อีก ข้าจะไม่เกรงใจแล้ว
ผู้อาวุโสเก้ารู้สึกอื้ออึงไปหมด จนต้องสูดหายใจเข้าลึก พยายามสงบสติอารมณ์อีกครั้ง ก่อนจะพูดขึ้นว่า “เจ้าก็สั่งสอนลูกสาวคนนี้ของเจ้าเสียหน่อยเถอะ!”“ท่านพ่อ ข้าจะไปด้วยเจ้าค่ะ” เยี่ยนอวี๋พูด“ได้สิ” เยี่ยนชิงไม่คัดค้านแม้แต่น้อย จริงๆ ก็ไม่ใช่เรื่องที่ห้ามไปอยู่แล้ว! ในเมื่อ ‘จุดด้อย’ ที่สำคัญที่สุดของลูกสาวตนคือ ‘นางเคยคลอดลูกแล้ว’ผู้อาวุโสเก้า “…”เขาผู้ซึ่งไม่สามารถห้ามเยี่ยนอวี๋ได้เลย ก็ได้แต่มองนังหนูร้ายกาจคนนี้เดินมุ่งไปทางห้องโถงใหญ่ของสำนักต่อหน้าต่อตา เขากัดฟันกรอบจนฟันแทบจะถูกบดละเอียดแล้วแต่ความพลุ่งพล่านของผู้อาวุโสเก้าก็สงบลงอย่างรวดเร็ว ขณะที่เขาตามติดเยี่ยนชิงและคนอื่นๆ เข้าไปในห้องโถงนั้น ก็ได้ยินเสียงประกาศของเฉาหมิงเฉิง ขันทีคัดเลือกหญิงงามดังขึ้นว่า “เนื่องด้วยชิงถัง ตระกูลเยี่ยนแห่งชางอู๋ รูปพรรณโดดเด่น ในวัยเบ่งบานมารยาทงาม พรสวรรค์ล้นเหลือ ความสามารถช ่าชอง ทั้งยังมีอุปนิสัยดีเลิศ จึงได้รับเลือกเป็นซิ่วหนี่ว์[1]”แม้เพียงเรื่องเช่นนี้ ผู้อาวุโสเก้าและผู้อาวุโสใหญ่ก็ได้จัดแจงไว้แต่แรกแล้ว จึงไม่น่ารู้สึกยินดีเกินหน้าเกินตานัก แต่สำหรับผ
