รักษ์ชุดดำตกใจ “เทียบกับเรื่องนี้แล้ว ข้าเป็นห่วงองครักษ์หญิงคนนั้นมากกว่าเสียอีก นางดูเหมือนเก่งกาจกว่าข้าเสียอีก ต่อไปท่านคงจะไม่มีอำนาจมากนัก”“…” นายน้อยไม่อยากสนใจองครักษ์ของตนแล้วในขณะเดียวกัน เยี่ยนจื่อเสาที่ฟื้นกลับมาเป็นคนปกติ และหลุดออกจากเครื่องพันธนาการในรถคุมนักโทษแล้ว ในที่สุดเขาก็พบแสงสว่างอีกครั้ง เขาไม่รู้สึกเจ็บปวดเพียงอย่างเดียวอีกต่อไป และสัมผัสถึงความอบอุ่นดั่งแสงอาทิตย์ในฤดูใบไม้ผลิสติของเยี่ยนจื่อเสาที่ค่อยๆ กลับคืนมานั้น ก็ทำให้เขามั่นใจว่าคนที่ช่วยเหลือเขาคือน้องสาวของเขาที่ไม่ได้เจอกันนานแสนนานความรู้สึกของเขาท่วมท้นสุดจะพรรณนา
เยี่ยนจื่อเสามีคำถามมากมายที่อยากถาม มีเรื่องราวมากมายที่อยากรู้ แต่แล้วเขาก็ทำได้เพียงมองหญิงสาวตรงหน้ารถคุมนักโทษเงียบๆ มองดูนางค่อยๆ ดึงมือเรียวงามกลับมา แล้วสบตากับเขา“หายแล้วหรือยัง” เยี่ยนอวี๋ถามเยี่ยนจื่อเสาชะงักครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า “ดีขึ้นมากแล้ว เจ้า…”ชั่วขณะหนึ่ง เขาอยากจะถามว่า เจ้าคือเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ใช่หรือไม่แต่แล้วคำถามนี้ก็ถูกกลืนลงไปอย่างรวดเร็ว เขารู้ว่าน้องสาวผ่านเรื่องราวมามากมาย บัดนี้นิสัยของนางเปลี่ยนไปมากแล้ว ย่อมเป็นเพราะเรื่องราวที่ได้ประสบมา แล้วไฉนเขาจึงจะถามเช่นนั้นได้เล่าหรือว่านิสัยของน้องเปลี่ยนไปมากแล้ว ก็ไม่ใช่น้องสาวของเขาแล้วอย่างนั้นหรือ ย่อมไม่เป็นเช่นนั้นแน่นอน ไม่ว่าน้องสาวจะเป็นอย่างไร ก็คื
