กกว่านั้น อันที่จริงแล้วคือห้ามนังหนูตัวดีคนนั้นกระทำใดๆ แต่เขารู้ว่าไม่ทันแล้ว เพราะหนึ่ง เขาประเมินความสามารถของเยี่ยนชิงผิดพลาดไป ลูกมือที่พามานั้นไม่เพียงพอ สองคือคนรอบตัวเขาไม่ปล่อยให้เขาลงมือทำอะไรแน่ส่วนเยี่ยนอวี๋ นางกลับไม่สนใจคนรอบข้าง แสงเวหาที่นางรวบรวมมาได้ ก็ถูกชักนำเข้าไปในหลอดเข็ม แล้วฉีดเข้าไปในกระดูกสันหลังของเยี่ยนจื่อเสาไม่หยุดทั้งกระบวนการนี้ ดูศักดิ์สิทธิ์นัก! แต่สำหรับเยี่ยนจื่อเสาผู้ถูกใช้ศาสตร์แห่งเทพแล้ว กลับรู้สึกทุกข์ทรมานกว่าการถูกถอนทึ้งขนพร้อมเนื้อหนังทีละเส้นเสียอีก
อั่ก…อ้าก… เสียงร้องโหยหวนราวกับเสียงฆ้องแตก ดังออกมาราวกับน ้าตาที่ไหลจนกลายเป็นเลือดไม่ขาดสาย เลือดและเหงื่อรอบตัวเขาไหลทะลักออกมาอย่างบ้าคลั่งอีกครั้ง ทำให้พื้นหิมะผืนนั้นมีลอยเปื้อนเลือดขยายวงกว้างไปอีกหนึ่งถึงสองจั้ง ทำให้ผู้คนตกใจเหตุใดเลือดของคน (สัตว์) นี้จึงมีมากมายเพียงนี้แต่สำหรับเยี่ยนจื่อเสาแล้ว เลือดไหลเป็นเรื่องเล็กน้อยมากหากแต่สิ่งที่ทำให้เขาขาดสติคือความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านออกมาจากส่วนลึกของกระดูกสันหลัง ราวกับเข็มเหล็กที่แทงลงไปในกระดูกใบมีดแหลมคมที่ตัดกระดูกเป็นท่อนๆเจ็บ! เจ็บ…เจ็บเหลือเกิน!ทุกครั้งที่เยี่ยนจื่อเสาจะสลบไปอีกครั้ง ก็ถูกความรู้สึกเจ็บนี้ทรมานจนต้องสะดุ้งตื่นทว่าในกระบวนการรักษานี้ เลือดที่ไหลออกมาจากร่างของเยี่ยนจื่อเสา ค่อยๆ เปลี่ยนจากสีแดงเป็นสีม่วงคล ้า! ท
