อาจทำให้เขาตายได้ อีกทั้งยังเป็นการตายชนิดที่ระเบิดตายได้สิ่งมีชีวิตตัวน้อยมองเยี่ยนจื่อเสาที่เลือดไหลไม่หยุด เขาก็ส่งเสียงร้องขึ้นราวกับอยากมีส่วนร่วม และยังพยายามเกี่ยวมือน้อยๆของตนไปบนรถคุมนักโทษคันนั้น เพื่อลูบท่านลุงที่อยู่ในนั้น“เสี่ยวเป่าอย่าดื้อ” เยี่ยนอวี๋หอมหน้าผากของเด็กน้อย จากนั้นจึงสั่งขึ้นว่า “เม่ยเอ๋อร์ ค้นตัวหายาแก้พิษเดี๋ยวนี้”
“เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่” เม่ยเอ๋อร์ได้รับคำสั่ง ก็ใช้พลังจากฝ่ามือดูดตัวเยี่ยนฉี่ซานที่ยังกลิ้งไปมาอยู่บนพื้นมาข้างกาย ผู้อาวุโสเก้าตาเหลือกตาพองอีกครั้งเมื่อเห็นเม่ยเอ๋อร์กำลังจะค้นตัว ผู้อาวุโสเก้าก็เพิ่งตั้งสติได้ รีบดุว่า “บังอาจ!”“ไสหัวไป!” เม่ยเอ๋อร์สาดสายตาเลือดเย็นใส่ ครั้นกำลังจะลงมือเยี่ยนชิงกลับเร็วกว่านาง เขากดตัวผู้อาวุโสเก้าไว้ทันที “ผู้อาวุโสเก้าทางที่ดีเจ้าอย่าขยับเลย”“หมายความว่าอย่างไร” ผู้อาวุโสเก้าโกรธกริ้วจนตาถลนใส่ราวกับกบ พลังที่กำลังจะระเบิดเพราะความอดกลั้นไม่ไหวกำลังจะปะทะกับเยี่ยนชิงเม่ยเอ๋อร์กลับพบปัญหา จึงพูดว่า “คุณหนูใหญ่ ไม่มียาแก้พิษเจ้าค่ะ”“ไม่มีอย่างนั้นหรือ” เยี่ยนอวี๋เองก็ไม่รู้สึกแปลกใจนัก ทำได้เพียงถอนหายใจ แล้วพูดว่า “เช็ดเสียสะอาดจริงเชียว” ในเมื่อไม่มีประโยชน์แล้ว “เช่นนั้นก็ฆ่าทิ้งเสียเถิด”“เจ้าค่ะ! คุณหนูใหญ่” เม่ยเอ๋อร์น ้าเสียงตื่นเต้น ฝ่ามือหนึ่งพุ่งตรงไปทางสันหลังของเยี่ยนฉี่ซานดัง ตุบ
ผู้อาวุโสเก
