เสียงลมหวนโหมกระหน ่าดังขึ้นขณะที่เขากำลังพูด ก่อนจะพัดออกมาจากหน้าต่าง โบกพัดลงไปทำลายรถคุมนักโทษฝูงชนที่อยู่บริเวณรอบ ถูกลมหวนกระโชกแรงจนมิสามารถลืมตาได้ มีผู้รู้คนหนึ่งพูดขึ้นว่า “ยอดฝีมือแก่นวิญญาณระดับเก้า”“สมควรตาย!” สีหน้าของศิษย์หอเจ้าสำนักที่มาปกป้องเยี่ยนจื่อเสาพลันเปลี่ยน เพราะว่าการฝึกฝนขั้นสูงสุดในหมู่พวกเขามีเพียงแก่นวิญญาณระดับหกเท่านั้น ยอดฝีมือของหอเจ้าสำนักยังมาไม่ถึงพวกเขาเป็นเพียงองครักษ์ลับที่รับผิดชอบบริเวณนี้จึงปรากฏตัวขึ้นเร็วแต่ถึงแม้จะสู้มิได้ ศิษย์หอเจ้าสำนักสองสามนายก็ทุ่มสุดตัว พวกเขาเดินออกมา เพียงไม่สามารถลงมือกับฝูงชนผู้อ่อนแอใสซื่อได้ ก็ทำเอาพวกเขาอัดอั้นมากพอแล้ว! ตอนนี้พวกเขาย่อมมิสามารถทนดูคุณชายรองถูกสังหารต่อหน้าต่อตาได้แต่แล้ว ผู้เฒ่าผ่ายผอมคนหนึ่งที่คอยคุมรถคุมนักโทษก็สลายลมหวนที่โจมตีมาจากหน้าต่างข้างบนบานนั้นก่อนพวกเขา “นายท่านเหอ ช้าก่อน”“เยี่ยนฉี่ซาน เจ้าคงไม่รู้ว่าเยี่ยนซาซาหลานสาวของเจ้า ตันเถียนของนางถูกทำลายไปเช่นกัน” นายท่านตระกูลเหอเกรี้ยวกราด ชี้หน้าถามเยี่ยนฉี่ซานผู้คุมเยี่ยนจื่อเสาอย่างเดือดดาล
เยี่ยนฉี่ซานได้ยินดังนั้น สีหน้าก็เข้มขรึมลง น ้าเสียงแฝงไปด้วยความอำมหิต “ข้าจะมิรู้ได้อย่างไร นายท่านเหอไม่คิดหรือว่า แทนที่จะกำจัดสิ่งชั่วร้ายตัวนี้ในหมัดเดียว สู้ถอนขนของเขาเป็นๆ ไม่สะใจกว่าหรือ”เหอผิ่นเชา นายท่านปัจจุบันของตระกูลเหอชะ
