ยี่ยน ข้าขอพูดอีกครั้ง ท่านฟังความเห็นของจื่ออวี๋ก่อนดีกว่า พรุ่งนี้ข้าจะมาอีกครั้ง” สีหน้ากู้หยวนเหิงไม่สู้ดีนักอย่างน้อยเขาก็เป็นถึงศิษย์ตระกูลสูงศักดิ์ที่มีหน้ามีตาเช่นกัน“หากพรุ่งนี้เจ้ายังกล้ามาอีก ข้าจะตีขาไอ้ลูกหมาอย่างเจ้าให้หักซะ!” เยี่ยนชิงเก็บอารมณ์ไม่อยู่ คนของหอเจ้าสำนักสำนักเริ่มว้าวุ่นใจกลัวว่าท่านเจ้าสำนักของพวกเขาจะทำเรื่องไร้สติ“ท่านเจ้าสำนักเยี่ยน ท่านเข้าใจอะไรข้าผิดไปหรือไม่” กู้หยวนเหิงถามขึ้นอย่างรู้สึกได้ว่ามีความผิดปกติ “ท่านได้ยินอะไรมาอย่างนั้นหรือ”เยี่ยนชิงทนแล้วทนอีก ตอนนี้ทนไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว! เขาหยิบไม้กวาดของบ่าวรับใช้ที่อยู่นอกห้องมาแล้วฟาดลงบนใบหน้าของกู้หยวนเหิงทันทีเสียงกระแทกลงใบหน้าดัง ตุบ เขาตีกู้หยวนเหิงจนงงงัน ทั้งขบวนสู่ขอของกู้หยวนเหิงและยอดฝีมือของหอเจ้าสำนักต่างก็งงงันไปด้วย“นี่มัน…”เยี่ยนชิงกลับไม่สนใจใยดี เขาทุบตีกู้หยวนเหิงที่เลือดกำเดาไหลต่อไป ทุบตีจนผู้คนตะลึงกว่าจะตั้งสติได้ จึงได้รีบเข้าไปห้ามปราม“ท่านเจ้าสำนัก! ใจเย็นก่อนขอรับ…”“ได้! เจ้าสำนักเยี่ยน เจ้าบังอาจมาทุบตีคุณชายของพวกข้ารึ!”
เพียงแค่เยี่ยนชิงลงมือ กู้หยวนเหิงก็ถูกทุบตีจนใบหน้าปูดบวมราวกับหน้าสุกรในทันใดและ ‘ศีรษะสุกร’ ยังถูกจับโยนออกไปอย่างคล่องแคล่วด้วย!
