่งมีชีวิตตัวน้อยเบิกตากว้างแสดงท่าทีเหลือเชื่อเยี่ยนอวี๋คิดว่าเขาไม่รู้ว่าบิดาคืออะไร นางจึงอธิบายอย่างใจเย็นว่า “พ่อเหมือนกับแม่มีสายเลือดใกล้ชิดกับเสี่ยวเป่ามากที่สุด เอ่อไม่ใช่สิ แม่ใกล้ชิดกับลูกที่สุดรองลงมาคือพ่อ”
“อ้ะ!” สิ่งมีชีวิตตัวน้อยพลันกระจ่าง เขาคิดว่าพ่อและแม่เหมือนกัน จากนั้นก็ดิ้นทันที “อ้ะเนะเนะ…” ไม่เอาคนเลวเป็นพ่อหรอก!เยี่ยนอวี๋ยิ้มเล็กน้อย ปลอบเด็กน้อยว่า “พอแล้ว แม่เข้าใจแล้วเจ้าก็ไม่เอาคนอัปลักษณ์คนนั้น”“เนะ!” เยี่ยนเสี่ยวเป่าจึงหยุดดิ้นอย่างพอใจชุ่ยชุ่ยเตรียมจะออกไปรายงานท่านเจ้าสำนัก เพราะความเห็นของคุณชายน้อยก็สำคัญมากเช่นกัน แต่แล้วนางไม่ทันได้ก้าวออกจากประตูห้องก็ไม่ต้องไปเสียแล้ว“ไสหัวไป” เยี่ยนชิงตะคอก นัยน์ตาลุกโชน เมื่อเขาได้ยินว่าไอ้ลูกหมาตัวนี้จะมาสู่ขอจึงได้รีบออกมาจากหอโอสถทันที เขาไม่มีทางให้สารเลวคนนี้แต่งงานกับลูกสาวสุดที่รักของตนอย่างแน่นอนแม้จะไม่มีหลักฐาน แต่เยี่ยนชิงรู้สึกได้ว่าเยี่ยนชิงถังหลานสาวคนนั้นของเขาคบค้ากับไอ้ลูกหมาตัวนี้อยู่ ซึ่งเป็นไปได้ว่าเรื่องที่สำนักเหยี่ยวถูกซื้อก็อาจเป็นเพราะไอ้ลูกหมาตัวนี้!ที่ผ่านมาเขาคงตาบอดเองที่คิดว่าหากเสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ชอบก็ให้นางแต่งงานกับไอ้ลูกหมาตัวนี้คงจะไม่เป็นไร แต่ตอนนี้พอมาคิดดูแล้วโชคดีที่เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ปฏิเสธด้วยตัวเองไปแล้วให้ตายเถอะ! ไอ้ลูกหมาเช่นนี้ ยังมีหน้ามาสู่ขออีกหรือ
“ท่านเจ้าสำนักเ
