ี่ยนอวี๋จึงถามสิ่งมีชีวิตตัวน้อยว่า “เสี่ยวเป่าอยากให้ตาอุ้มหรือไม่”“อยากแน่นอน! อีกอย่างข้าคือปู่นะตาเตออะไรกันเล่า ลูกน้อยมีพ่อหรืออย่างไรกัน” เยี่ยนชิงกล่าว เขารู้สึกว่าเขาอยากเป็นปู่มากกว่า“เนะ!” เยี่ยนตัวน้อยเบือนหน้าหนีให้เยี่ยนชิงเห็นเพียงแก้มตุ้ยนุ้ยของเขา
เยี่ยนชิง “?”“เสี่ยวเป่าไม่ยอมเจ้าค่ะ” เยี่ยนอวี๋จึงอุ้มเจ้าตัวน้อยเดินนำออกจากหอประมุขไม่สนใจเยี่ยนชิงที่อ ้าอึ้งอยู่ตรงนั้นประมุขแห่งหอสัตว์บรรพกาลอยากหัวเราะนัก แต่เขาก็พูดเตือนขึ้นว่า “ท่านเจ้าสำนัก ท่านไปตรวจสอบก่อนดีหรือไม่ว่าหลินเมี่ยวตันของหอเจ้าสำนักมีป้ายอาญาสิทธิ์ของท่านได้อย่างไรกัน”“หมายความว่าอะไร” เยี่ยนชิงขมวดคิ้วเป็นปมประมุขแห่งหอสัตว์บรรพกาลและประมุขแห่งหอโอสถเล่าเรื่องทั้งหมดให้ฟัง เยี่ยนชิงจึงได้อดกลั้นความต้องการเดินตามลูกสาวของตนไปไว้และตรงปรี่ไปหาถงเหล่าทันที…
ในขณะเดียวกัน เยี่ยนซูซูน้องสาวของเยี่ยนซาซาศิษย์หญิงสำนักฝ่ายนอกเพียงหนึ่งเดียวที่ไม่ได้เข้าร่วมการประณามเยี่ยนจื่ออวี๋ นางเพิ่งได้รับกระดาษพร้อมด้วยข้อความสั้นๆ ว่า ‘นางปรุงยาสำเร็จแล้ว’“เป็นไปได้อย่างไร” เยี่ยนซูซูตะลึงงัน แต่เดิมนางคิดว่าไม่ว่าอย่างไรก็ตามนางจะสามารถยุติความโชคดีของเยี่ยนจื่ออวี๋ได้ เพราะความสามารถการล่วงรู้เหตุการณ์ล่วงหน้าของนาง
ทว่ายังคงทำไม่ได้อย่างนั้นหรือ“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร หญ้าสมุนไพรเทียนหลิงตายหมดแล้ว แม้นางจะเ
