รของลูกสาว เขาเตรียมใจกับอาการที่ทนรับไม่ไหวไว้แล้ว แต่กลับพบว่าชีพจรของลูกสาวไม่ดีเลย?! เลวร้ายกว่าที่เขาคิดไว้มาก!?นี่มัน…“เหตุใดชีพจรจึงอ่อนแอเช่นนี้!” เส้นเลือดบนหน้าผากของเขาแทบจะแตก ถามขึ้นด้วยเสียงสะอื้นทว่าอ่อนโยนว่า “บอกพ่อมา! ใครรังแกเจ้า”พูดเช่นนี้…
ประมุขแห่งหอสัตว์บรรพกาลหมดคำพูด “ท่านเจ้าสำนัก ท่านเข้าใจผิดแล้ว นังหนูอวี๋…”“เจ้าอย่าขัดข้า!” เยี่ยนชิงคำรามตัดบทประมุขแห่งหอสัตว์บรรพกาล จากนั้นก็เปลี่ยนสีหน้ามาปลอบประโลมลูกสาวพร้อมถามขึ้นว่า“เสี่ยวอวี๋เอ๋อร์ไม่ต้องกลัวนะ บอกพ่อมาว่าใครรังแกเจ้า ใครข่มขู่เจ้าบอกพ่อมาให้หมด พ่อจัดการเอง”ประมุขแห่งหอสัตว์บรรพกาล “…”เขาแค่อยากจะบอกว่ามีสาวใช้ชุดดำที่ท่านผู้เฒ่าประมุขส่งมาจะมีผู้ใดทำร้ายลูกสาวสุดที่รักของท่านได้เล่าแต่เยี่ยนชิงไม่เปิดโอกาสให้คนอื่นได้ปริปาก “อาของเจ้าใช่หรือไม่ ต้องใช่แน่ๆ พ่อจะไปจัดการให้เดี๋ยวนี้ เยี่ยนอู้ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้”“!” เยี่ยนอู้โกรธจนควันพุ่งออกจากทวารทั้งเจ็ด “ผู้อาวุโสรองท่านดูเขาสิ เขา…สภาพเขาเช่นนี้เป็นเจ้าสำนักได้อย่างไรกัน!”นอกจากร้องไห้ฟูมฟายต่อหน้าผู้คนมากมายเช่นนี้แล้วยังด่าว่าพี่น้องอย่างไม่รู้ผิดถูกอีก!“อะแฮ่ม” ผู้อาวุโสรองไอกระแอมในลำคอ “เสี่ยวชิง เรื่องนี้ซับซ้อนนัก ประเดี๋ยว…”
“ท่านผู้…” เยี่ยนชิงไม่อยากฟัง เขากำลังพูดแทรกขึ้น แต่กลับถูกเยี่ยนอวี๋ชิงพูดก่อนว่า “ก็ไม่ซับซ้อน ตามสัญญาท
