ต้าฮวงซะ”ปัง! เยี่ยนอู้ตบโต๊ะ ลุกขึ้นพรวด แต่กลับถูกผู้อาวุโสเก้ากดลงไปพูดขึ้นว่า “เรื่องนี้คงไม่อยู่ในอำนาจของเจ้า ชื่อของชิงถังถูกบันทึกไว้ในรายชื่อคัดเลือกหญิงงามของราชสำนักแล้ว”“เช่นนั้นก็ฆ่าทิ้งเสีย!” เยี่ยนชิงตวาดใส่ เขาจ้องเขม็งไปที่ผู้อาวุโสเก้าด้วยนัยน์ตาที่เต็มไปด้วยความอำมหิต“พวกเจ้าคิดว่าอยู่ในบัญชีรายชื่อคัดเลือกหญิงงามแล้วจะทำให้นางรอดพ้นจากโทษคดีลอบสังหารลูกสาวข้าและยืมมีดฆ่าองครักษ์ชางอู๋อันใหญ่หลวงนี้ได้อย่างนั้นหรือ”“อะไรนะ” เหล่าปราชาที่มุงดูยิ่งมึนงงกว่าเดิมรูม่านตาของเยี่ยนอู้หดลงทันที “เยี่ยนชิง! เจ้าพูดพล่อยอะไรกัน”“พูดพล่อยอย่างนั้นหรือ” เยี่ยนชิงยิ้มเยือกเย็น สายตาประหนึ่งพยัคฆ์ร้ายคู่นั้นไร้ความอ่อนโยน มีเพียงความเย็นยะเยือกที่พร้อมคร่าชีวิต “เยี่ยนชิงถังศิษย์หอผู้อาวุโสจ้างวานมือสังหารจากสำนัก
เหยี่ยวหลายร้อยนายฆ่าองครักษ์ชางอู๋และพี่น้องของตน เจ้าคิดว่าที่ผ่านมาข้าออกจากสำนักไปทำอะไรอย่างนั้นหรือ”“เจ้า…” เยี่ยนอู้ตกตะลึง!ผู้อาวุโสเก้าคิดไปไกลกว่านั้น “เจ้าพาคนออกไปมากมายเช่นนี้เพื่อล้อมจับสำนักเหยี่ยวหรือ!”“เจ้าบังอาจ!” เยี่ยนอู้รีบกล่าวกลบเกลื่อนราวกับจับฟางช่วยชีวิตไว้ “เยี่ยนชิง ในฐานะที่เจ้าเป็นเจ้าสำนัก แต่กลับไม่สนใจความปลอดภัยของสำนัก ทั้งยังลอบพายอดฝีมือไปทะเลาะวิวาทกับกองกำลังแข็งแกร่งท่านอื่นอีก เจ้าไม่คู่ควรกับตำแหน่งนี้!”“ท่านผู้อาวุโสพูดจาแย
