งรู้ราว เช่นนั้นข้าจะไปหาเอง!”หอผู้อาวุโสห่างจากหอเจ้าสำนักไม่ไกลนัก คนลาดตระเวนของหอเจ้าสำนักจึงเห็นความเคลื่อนไหวที่อยู่ไม่ไกลได้ทันที เขาจึงเข้าไปรายงานในเรือนด้วยเจตนาดี “คุณหนูใหญ่ แย่แล้ว! บรรดาผู้อาวุโสมาแล้วขอรับ!”ชุ่ยชุ่ยตกใจสะดุ้งโหยง ชาที่เพิ่งชงเสร็จหลุดมือ แต่เม่ยเอ๋อร์รับไว้ทันและยกให้กับเยี่ยนอวี๋เยี่ยนอวี๋ท่าทีสงบ “เชิญพวกเขาเข้ามา”“คุณหนูใหญ่!” ชุ่ยชุ่ยจะร้องไห้อยู่แล้ว “ท่านเจ้าสำนักไม่อยู่พวกเขาต้องรังแกท่านแน่ๆ จะทำอย่างไรดี ทำอย่างไรดีเจ้าคะ!”“ไม่ต้องกลัว” เยี่ยนอวี๋ลูบหลังมือของสาวใช้เบาๆ พลางลอบถอนหายใจแล้วคิด เป็นสาวใช้ขี้ขลาดจริงๆ เก็บอารมณ์ไม่ได้เลย ดูท่าคง
ตกใจจากเหตุการณ์นองเลือดเมื่อครึ่งปีก่อนจนขวัญกระเจิงไปเสียหมด ช่างน่าสงสารนัก“คุณหนูใหญ่…” ชุ่ยชุ่ยลนลาน หากไม่ใช่เพราะเหตุการณ์ล้อมสังหารก่อนหน้านี้ นางคงไม่กลัวถึงเพียงนี้ เพราะนางในอดีตไม่คิดว่าในสำนักจะมีคนกล้าสังหารคุณหนูใหญ่ได้!แต่ชุ่ยชุ่ยร้อนรนไปก็เท่านั้น ผู้อาวุโสรองเข้ามาในเรือนแล้วลมปราณอันทรงพลังปกคลุมทั้งหอเจ้าสำนักไว้ในทันที“นังหนูอวี๋ เจ้ายุ่งอะไรอยู่หรือ เหตุใดจึงไม่มีแม้แต่เวลามาหอผู้อาวุโสเลย” ประมุขแห่งหอสัตว์บรรพกาลรีบชิงเอ่ยถาม เพื่อส่งคำใบ้ให้กับเยี่ยนอวี๋“เจ้า!” เยี่ยนอู้โกรธเกรี้ยว ตาเฒ่านี่!ชุ่ยชุ่ยคิดได้ จึงรีบลากคุณหนูใหญ่ออกจากห้อง แล้วคุกเข่าร้องไห้พูดว่า “ท่านผู้อาวุโส ไม่
