คิกๆ… เสี่ยวเป่าหัวเราะราวกับว่าฟังผู้ใหญ่พูดกันรู้เรื่องเยี่ยนอวี๋แทบจะละลายไปหมดแล้ว นางรู้สึกว่ารอยยิ้มไร้ฟันน ้านมของเด็กน้อยช่างน่ารักเหลือเกิน! เหงือกสีชมพูระเรื่อราวกับไข่มุกสีชมพู งามวิจิตรเสียจริงๆเยี่ยนอวี๋ผู้ ‘เห่อลูก’ ก็เอาแต่หยิกและลูบตัวเด็กน้อยส่วนกู้หยวนเหิงเจ้าคนเองซวยหรือขบวนคนจากหอราชทัณฑ์อะไรนั่น นางลืมไปหมดแล้ว“คุณหนูใหญ่…” ชุ่ยชุ่ยมองคุณหนูใหญ่ผู้เห่อลูกอย่างลำบากใจนางคิดว่าหอราชทัณฑ์ส่งคนมามากมายเช่นนี้เกรงว่าคงไม่จากไปง่ายๆ แน่จางสุยชุนหัวหน้าแห่งหอราชทัณฑ์ที่มีท่าทีไม่เป็นมิตรนัก พูดขัดชุ่ยชุ่ยแล้วกำชับว่า “เยี่ยนจื่ออวี๋บุตรสาวของเจ้าสำนักกระทำการมิชอบ ยโสโอหัง และไม่ให้ความร่วมมือกับกิจของหอราชทัณฑ์ จับตัวไปซะ! หากผู้ใดฝ่าฝืนต้องตายสถานเดียว!”“ฮึ!” เม่ยเอ๋อร์แสยะยิ้มอย่างเย็นชา สีแดงฉานในตาปรากฏขึ้นอีกครั้ง รังสีความกระหายเลือดแผดพุ่ง ราวกับอสุรีที่กำลังบอกว่า‘หนึ่งคนเฝ้าด่าน ทหารหมื่นนายมิอาจกรายผ่าน’
“จับตัวไป!” แม้จางสุยชุนจะหวาดกลัว แต่ก็มิกล้ากรีดร้องแสดงความอ่อนแอออกมาคนจากหอราชทัณฑ์กว่าร้อยนายตั้งขบวนขึ้นทันทีและสั่นสะเทือนไปทั่วทั้งบริเวณ บรรยากาศอบอวลไปด้วยความอาฆาต!ศึกใหญ่โตเช่นนี้…เหล่าคนของสำนักมากมายต่างถอนหายใจ ถึงแม้พวกเขายังทำงานอยู่ในสำนัก แต่ทิศทางลมของครึ่งปีที่ผ่านมานี้ ทำให้พวกเขาจำต้องเลือกข้างอย่างรอบคอบ พวกเขาย่อมไม่ออกไปช่วยในยามน
