แววตาแสดงถึงความอับอายของเยี่ยนซาซาแปรเปลี่ยนเป็นความแค้นเคืองในทันใด “เยี่ยนจื่ออวี๋! ข้าจะฆ่าเจ้า!”ฟุบ!สาวใช้ชุดดำใช้ฝ่ามือกระแทกไปที่ตันเถียน[1]ของเยี่ยนซาซาอย่างไม่ลังเลศิษย์แซ่เฉิงที่ตกใจล้มลงข้างกายเยี่ยนซาซา พูดตะกุกตะกัก“ตันเถียน ตันเถียนของศิษย์ๆๆ ศิษย์พี่ซา ตันเถียนของศิษย์พี่ซาแหลกสลายแล้ว”ศิษย์หญิงคนอื่นที่เพิ่งตั้งสติได้ กรีดร้องขึ้นทันที “ช่วยด้วย”“หนวกหู!” ลำแสงมืดพุ่งตรงออกมาพร้อมกัน จัดการศิษย์หญิงสองคนที่ร้องเสียงดังที่สุดทันทีผู้ดูแลสำนักฝ่ายนอกสองคนที่ทราบข่าวและเพิ่งตามมาถึง สีหน้าพลันเปลี่ยน พวกเขาตะคอกด้วยความโมโห “บังอาจ!”“ไสหัวไปซะ!” เม่ยเอ๋อร์ยังคงไม่รู้สึกเกรงกลัว และยังฟาดหลังมือลงไปต่อผู้ดูแลสำนักฝ่ายนอกด้วยจากนั้น…เพี๊ยะ!
เพี๊ยะ!เพียงสองฝ่ามือเท่านั้น!ผู้ดูแลสำนักฝ่ายนอกที่ดูแข็งแกร่งสองคนนั้นลอยกระเด็นออกไปทันทีเมื่อเห็นการต่อสู้อันคล่องแคล่วเด็ดขาดเช่นนี้ สาวใช้อีกคนในรถม้าก็ไม่เกรงกลัวอีกต่อไป “โอ้โห แท้จริงแล้วพี่เม่ยเอ๋อร์เก่งเช่นนี้เลยหรือ!”“พวกเขาอ่อนต่างหากเล่า” เม่ยเอ๋อร์ตอบอย่างเย็นชาฮึๆ!เสียงหัวเราะเย้ยหยันดังขึ้น สตรีนางหนึ่งปรากฏตัวขึ้นพร้อมกับหนุ่มสาวในชุดศิษย์ชั้นยอดของสำนักชางอู๋!เมื่อหญิงสาวคนนั้นปรากฏตัว สาวใช้ในรถม้าก็เดือดดาลขึ้นมาทันที “เยี่ยนชิงถัง นังงูพิษคนนั้นเจ้าค่ะ!”เยี่ยนอวี๋กวาดตามองหญิงสาวคนนั้นผ่านม่านรถม้า เห็นสีหน้าเย่อ
