หยิ่งของผู้มาเยือนกำลังพูดปราชดปราชันว่า “ข้าก็คิดว่าใครกำลังก่อเรื่องอยู่หน้าประตูใหญ่สำนักชางอู๋เสียอีก ที่แท้ก็น้องจื่ออวี๋อีกแล้ว”
เยี่ยนชิงถังรู้สึกได้ว่าเยี่ยนอวี๋กำลังมองมาที่ตน แต่นางก็ไม่สนใจแม้แต่น้อย นางมองเพียงเม่ยเอ๋อร์เท่านั้น “เจ้าคือองครักษ์ที่เยี่ยนชิงส่งมาปกป้องน้องจื่ออวี๋อย่างนั้นหรือ”เยี่ยนชิงถังไม่รอให้เม่ยเอ๋อร์ตอบ นางพูดต่อไปว่า “เยี่ยนชิงยอมสละอำนาจแล้ว ภารกิจของเจ้าก็จบลงแล้ว จงกลับมาข้างกายข้าเดี๋ยวนี้ ส่วนเจ้า น้องจื่ออวี๋…ในฐานะที่ข้าเป็นลูกพี่ลูกน้องของเจ้า ข้าขอตักเตือนเจ้าเสียเล็กน้อย ยอมจำนนเสียเถิด อย่าทำให้เรื่องบานปลายเลย”เยี่ยนชิงถังออกคำสั่งอย่างคนเจ้ากี้เจ้าการ นางรอดูเยี่ยนอวี๋ไสหัวออกมาด้วยความตื่นตกใจอย่างหยิ่งผยองน่าเสียดาย…นางไม่ได้เห็นฉากนั้นแต่กลับกัน สาวใช้ชุดดำคนนั้นคุกเข่าลงหน้ารถม้าอย่างสุภาพ“คุณหนูใหญ่ บ่าวต้องการเรียกใช้ฌานตบะสองส่วน ได้หรือไม่เจ้าคะ”เยี่ยนชิงถังตะลึงงัน “?”“ได้” เยี่ยนอวี๋อนุญาตผู้คนในนั้นได้ยินเช่นนี้แล้วต่างก็งงงัน ไม่เข้าใจสิ่งที่นางพูด
เยี่ยนชิงถังก็ชะงักไปนาน กว่าจะปริปากพูดว่า “เจ้าไม่เข้าใจที่ข้าพูดหรือ”เม่ยเอ๋อร์ไม่สนใจนางแม้แต่น้อยเยี่ยนชิงถังโกรธจนออกคำสั่งเด็ดขาดว่า “เจ้าคนไม่รู้ผิดชอบชั่วดี! ศิษย์หอราชทัณฑ์! จับเยี่ยนจื่ออวี๋ฆาตกรศิษย์ร่วมสำนักคนนี้ไปซะ กรรมที่นางก่อ ผู้ใดขัดขวางต้องตายสถานเดียว!”จากน
