“น้องจื่ออวี๋ นี่คือยาซวงซิว[1] ที่ข้าแอบขโมยมาจากหอโอสถเจ้าและกู้จ่างสื่อ…”เยี่ยนจื่ออวี๋เข้าใจคำพูดที่เหลือของลูกพี่ลูกน้องของตนดี และนางก็รู้จุดประสงค์ของคำพูดนั้น ที่หมายต้องการให้นางขึ้นเตียงพี่หยวนเหิงหลายปีมานี้ นางวิ่งตามพี่หยวนเหิงมาตลอด เพียงเพราะว่านางชอบเขา! เพราะว่าเขาไม่เหมือนกับผู้อื่นที่มองนางด้วยสายตาแปลกแยกเพราะนางไร้ซึ่งพลังแต่กำเนิดแต่พี่หยวนเหิงไม่ยอมมาสู่ขอเสียที อีกทั้งเขายังประจำการอยู่ในเมืองหลวง ในเมื่อบัดนี้เขามาเมืองชางอู๋แล้ว โอกาสหายากเช่นนี้ ทุกอย่างย่อมเป็นเรื่องง่ายสำหรับนางเมื่อคิดถึงตรงนี้…อึกเยี่ยนจื่ออวี๋กลืนยาซวงซิวที่อยู่ในมือนางตั้งแต่แรกลงไปอย่างไม่ลังเลทันทีทว่าสิ่งที่นางไม่รู้คือ เยี่ยนชิงถังลูกพี่ลูกน้องของนางผู้ซึ่งเสนอแผนการ กลับไม่ได้นำตัวพี่หยวนเหิงเข้ามาในห้องนอนที่นางอยู่ และไม่ได้พานางไปยังห้องพี่หยวนเหิงด้วย
นางรู้เพียงว่า นางรู้สึกเวียนศีรษะ…“ยาซวงซิวมิใช่หรือ เหตุใดถึงเวียนศีรษะได้เล่า” ในขณะที่เยี่ยนจื่ออวี๋บ่นพึมพำด้วยความฉงนกับตนเองอยู่นั้น ร่างของนางก็ทนรับความวิงเวียนไม่ไหวจนล้มลงข้างเตียง จากนั้นฝันร้ายก็เริ่มต้นขึ้นในความฝัน นางพบว่าหลังจากตนขึ้นเตียงสำเร็จและได้แต่งงานกับกู้หยวนเหิงตามปรารถนาแล้ว แต่นางกลับไม่ได้รับความรักจากเขา มิหนำซ ้า เขายังเอาแต่พูดว่าลูกที่อยู่ในท้องนางเป็นสัตว์นรกชั่วร้าย! และบอกให้นางทำแท้งเสียหล
