ังจากนั้น นางเห็นเลือดไหลอาบเต็มศีรษะบิดา นางเห็นพี่ชายทั้งสองท่านถูกแขวนบนประตูเมือง ทั้งๆ ที่พวกเขาตายไปแล้ว แต่กลับถูกแขวนตากแดดตากลมและถูกผู้คนด่าประจานอยู่เช่นนั้น…และหลังจากนั้น นางถูกลูกพี่ลูกน้องวางยาแท้งลูก!ในความฝัน เลือดแดงสดนองไปทั่ว!เลือดของบิดา!เลือดของพี่ๆ!เลือดของเด็กในท้องนาง!มีแต่เลือด เลือด เลือด…
“ไม่!”เยี่ยนจื่ออวี๋สะดุ้งตื่นจากฝันร้าย! เมื่อลืมตา ก็พบว่าตนไม่ได้อยู่ในเรือนตระกูลกู้เฉกเช่นในความฝัน นางยังคงอยู่ในเรือนจ่างสื่อของเมืองชางอู๋เยี่ยนจื่ออวี๋เหงื่อไหลท่วมตัว นางรู้สึกอ่อนเปลี้ยเพลียแรง ตัวร้อนจนแทบจะมิสามารถขยับเขยื้อนตัวได้ แต่นางอยากหนีไป นางไม่อยากแต่งงานกับกู้หยวนเหิงแล้ว!แต่แล้ว…ตึง!ตึงตึง!…เสียงฝีเท้าที่กำลังเคลื่อนไหว กลับค่อยๆ ดังขึ้นเยี่ยนจื่ออวี๋ได้ยินเสียงนั้นชัดเจนดี เกรงว่ากู้หยวนเหิงคงถึงหน้าประตูแล้ว! เมื่อเขาเข้ามา เมื่อข้าวสารหุงเป็นข้าวสุก ชีวิตของนางคงไม่ต่างจากฝันร้าย“ไม่นะ ไม่!”เยี่ยนจื่ออวี๋ตะเกียกตะกายจะลุกขึ้นยืน!ปึง!
เสียงประตูถูกเปิดออก เสียงนั้นช่างดังชัดเจนในความมืดมิด!แรงฮึดของเยี่ยนจื่ออวี๋ถูกบีบคั้นออกมาทันที นางลุกยืนได้แล้ว แต่นางกลับรู้สึกว่าตนล้มลงไปอีกแล้วทว่าในความเป็นจริงแล้วนั้น…‘นาง’ ไม่ได้สลบไป‘นาง’ ยืนตัวตั้งตรงแล้ว!แต่ลูกตาดำอันใสซื่อดวงนั้น กลับแปรเปลี่ยนเป็นสีม่วงอ่อน รังสีแห่งความงามสง่าแผ่ซ่านไปทั่ว!ในขณ
