ะเดียวกัน…ผ่าง!บ่าวรับใช้คนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องนอน มองไปที่เยี่ยนจื่ออวี๋ด้วยความตะลึงและร้อนรน “เป็นท่านจริงๆ ด้วย! คุณหนูใหญ่…”บ่าวรับใช้ของกู้หยวนเหิงไม่ทันได้พูดคำพูดที่เหลือ เพลิงแสงสีม่วงเข้มก็แผดเผาจนเขากลายเป็นผุยผง ไม่เหลือแม้แต่กระดูกเยี่ยนจื่ออวี๋กระโดดหนีออกทางหน้าต่างทันทีหลังจากโจมตีอย่างเลือดเย็น การหนีจากไปอย่างง่ายดายเช่นนั้น ทำให้นางดูไม่เหมือนสตรีที่ไม่เคยฝึกฝนวิชาและไร้พลังแต่กำเนิดเลยสักนิด
ในความเป็นจริงแล้ว ‘เยี่ยนจื่ออวี๋’ ในตอนนี้ ไม่ใช่ผู้ไร้พลังแต่กำเนิดคนนั้นอีกแล้ว! แต่คือเทพผู้สร้างโลกจากสวรรค์เก้าชั้นฟ้า ผู้มีนามว่า ‘เยี่ยนอวี๋’แต่เยี่ยนอวี๋ที่เพิ่ง ‘เกิดใหม่’ กลับกระอักเลือดเต็มปากเสียแล้ว“ร่างนี้อ่อนแอเกินไป ข้าเพียงแค่ใช้พลังเล็กน้อยก็ทนไม่ไหวแล้ว นี่ยังไม่นับ…” ฤทธิ์ของยาพิษที่ลุกลามไปทั่วร่าง…เมื่อเยี่ยนอวี๋นึกถึงร่างที่ถูกตนครอบครอง และเรื่องโง่เขลาที่ทำก่อนหน้านี้ นางก็รู้สึกปวดศีรษะนักในขณะนั้นเอง เสียงชายหนุ่มหล่อเหลาไพเราะดุจเสียงพิณก็ดังขึ้นไม่ไกลจากนาง “แม่นาง ต้องการให้ซือมิ่ง[2]ช่วยเหลือหรือไม่”เยี่ยนอวี๋มองไปตามเสียง ก็เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นเขามีดวงตาสีม่วง ล ้าลึกไร้ที่สิ้นสุด งดงามเกินคำบรรยาย…ขนตายาวงอนหนา คิ้วโก่งยาวดั่งคันศร ใบหน้างามราวหยกมณีจมูกโด่งริมฝีปากชมพูระเรื่อ เขาดูดีกว่าชายหนุ่มที่นางสร้างขึ้นอย่างพิถีพิถันเสีย
