ม่อยากไป นายหญิงยังไม่ลูบหัวมันเลยนี่หน่า
อวี้จิ่นไม่คิดว่าเอ้อร ์หนิวที ่รู้เรื่องรู้ราวจะแสดงพฤติกรรมสุนัขเอาปั่านนี้ ใบหน้าของชายหนุ่มพลันเปลี่ยนเป็นเคร่งขรึมพลางเอ่ยเสียงต่ำ “มานี ่”
เอ้อร ์หนิวค่อยๆ เหยียดตัวขึ้นอย่างไม่เต็มใจนักพลางหันไปครางหงิงกับเจียงซื่ออย่างน่าสงสาร
เจียงอันเฉิงรีบเข้าไปขวางข้างหน้าเจียงซื่อ แล้วหันไปตะโกนเรียกอวี้จิ่น “หน่วยลาดตระเวนรีบพาสุนัขตัวนี ้ไปเสียที เดี๋ยวคนอื่นจะพลอยตกใจกันหมด”
หน่วยลาดตระเวน?
ในชั่วพริบตาใบหน้าหล่อเหลาขององค์ชายอวี ้ชีก็บิดเบี้ยวไป สายตาจับจ้องไปที่เจียงอันเฉิง
ครั้นได้ยินว่าที่พ่อตาเรียกตนเองว่า ‘หน่วยลาดตระเวน’ กลับรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย
ทั้งหมดทั้งมวลก็ต้องโทษเอ้อร ์หนิวที ่หาเรื่อง!
อวี้จิ่นโยนความผิดให้เอ้อร ์หนิวอย่างไม่ลังเล เขาชูสัญญาณมือให้เอ้อร ์หนิว
เอ้อร ์หนิวตาลุกวาว
เจ้านายจะให้กระดูกหนึ่งกะละมังเป็นรางวัล!
ทว่าเจ้าสุนัขหันหน้ากลับไปมองเจียงซื่อและเกิดอาการลังเล
สุดท้ายแล้วจะเลือกกระดูกหรือนายหญิง?
ช่างเถอะ กระดูกมีเยอะแล้ว แต่นายหญิงมีอยู่คนเดียว
เอ้อร ์หนิวยังคงนั่งนิ่งไม่ไหวติง
อวี้จิ่นอยากจะกลับเข้าเตะเอ้อร ์หนิวสักที แต่เพราะอยู่ต่อหน้าเจียงซื่อถึงได้อดทนไว้ เขาจึงทำได้เพียงส่งสัญญาณมือไปให้เอ้อร ์หนิวเป็นครั้งที่สอง
กระดูกสามกะละมัง!
เอ้อร ์หนิวกระเด้งตัวรีบวิ่งไปและไม่หันกลับมามองเจียงซื่ออีกเลย
เจียงซื่อ
