ียงแค่แสดงความบริสุทธิ์ของตัวเอง ส่วนเรื่องหาตัวฆาตกรนั้น คงต้องรบกวนใต้เท้าเจินแล้ว”เป็นการยากมากที่จะปิดบังความชื่นชมในสายตาเจินซื่อเฉิงที่มองเจียงซื่อ “แม่นางเจียงทำได้ดีมาก”
เจียงซื่อย่อเข่าลงเล็กน้อย แล้วถอยไปอยู่ด้านข้าง
เจียงจั้นดึงเจียงซื่อไว้เบาๆ แล้วยกนิ้วโปั้งให้นาง
เจียงซื่อยิ้มตอบ แล้วหุบยิ้มลงอย่างรวดเร็ว
บางทีอาจเป็นเพราะชาติภพที่แล้วซูชิงอี้จากไปด้วยอาการปั่วยอย่างรวดเร็ว นางจึงทำใจยอมรับเรื่องนี้ไปแล้ว เช่นนั้นแม้เรื่องที่เกิดขึ้นอยู่ตรงหน้ามันจะหนักหน่วง ทว่ามันกลับไม่รู้สึกจัดการความรู้สึกยากเหมือนกับตอนที่เผชิญหน้ากับการตายของคู่สามีภรรยาหย่งซังปั ๋วเลย
“ถ้าเช่นนั้น เป็นไปได้ว่าฆาตกรอาจจะเปลี่ยนชุด?” โหยวซื่อถามโพล่งออกมา
เจินซื่อเฉิงพยักหน้า “มีความเป็นไปได้”
โหยวซื่อกวาดสายตาออกไปช้าๆ สุดท้ายก็หยุดลงที่เอ้อร ์ไท่ไท่
ทุกคนหันมองตามโหยวซื่อ สาวรับใช้สองสามคนสีหน้าเปลี่ยนทันที ในขณะเดียวกันพวกนางก็นึกขึ้นได้ว่าตอนที่ร่วมงานเลี้ยงฉลองวันเกิดเอ้อร ์ไท่ไท่สวี ่ซื่อสวมชุดลายกลีบลูกพลับสีน้ำเงิน จากนั้นก็ลุกออกจากงานไปกลางคัน ทว่าตอนนี้กลับสวมชุดผ้าทอลายดอกไม้สีกานพลูแทน
“เหตุใดน้องสะใภ้ถึงเปลี่ยนชุด” โหยวซื่อเดินไปตรงหน้า จ้องมองสวี ่ซื่อด้วยสายตาเคียดแค้น
ก่อนหน้านี้ขณะที่กำลังดูการแสดงงิ้วบนเวทีนางชำเลืองเห็นสวี ่ซื่อรีบเดินออกไปกลางคันอย่างไม่ตั้งใจ ในใจเกิดความสง
