สัยขึ้นมา เพียงแต่ไม่ได้คิดมาก แต่พอมาคิดดูตอนนี้ หากสวี ่ซื่อเป็นคนลงมือกับลูกคนรอง เวลามันก็ประจวบเหมาะพอดี
สวี ่ซื่อมองโหยวซื่ออย่างเย็นชา “ข้าเปลี่ยนชุดก็ต้องรายงานพี่สะใภ้ด้วยหรือ”“ปกติเจ้าจะเปลี่ยนกี่ชุดข้าก็ไม่สนใจหรอก ทว่าตอนนี้อี้เอ๋อร ์ตายแล้ว เจ้าเปลี่ยนชุดจึงน่าสงสัยไงล่ะ!” โหยวซื่ออารมณ์เดือดขึ้นมา “ใต้เท้าเจินก่อนหน้านี้ขณะที่ดูการแสดงงิ้วนางออกไปกลางคัน นับเวลาดูแล ้ว มันพอดีกับตอนที่ลูกคนรองของข้าถูกฆาตกรรม นี่มันไม่ใช่แค่เรื่องบังเอิญแน่!”
“ซื่อจื่อฮูหยินใจเย็นๆ ก่อนอย่าเพิ่งรีบร้อนไป”เจินซื่อเฉิงพูดปลอบ
สวี ่ซื่อเอ่ยปากพูดน้ำเสียงเรียบเฉย “พี่สะใภ้อย่ามาใส่ร้ายคนอื่นมั่วซั่วนะ ที่ข้าออกไปกลางคันก็เพราะสาวรับใช้มารายงานว ่าเปั่าเอ๋อร ์ตื่นแล้ว ข้ากลับไปปั้อนยาให้เปั่าเอ๋อร ์ ยาเลอะเปือนชุดข้าแน่อนว ่าข้าต้องเปลี่ยนชุดใหม่ เรื่องนี้สาวรับใช้ข้ายืนยันได้”
เมื่อได้ยินสวี ่ซื่อยกซูชิงเปั่าขึ้นมาพูด น้ำเสียงของโหยวซื่อก็เดือดพล่านขึ้นอีก “เลิกเถียงข้างๆ คูๆได้แล้ว เจ้าต้องทำไปเพื่อแก้แค้นให้เปั่าเกอเอ๋อร ์แน่ๆ ถึงได้ลงมือทำร้ายอี้เอ๋อร ์!”
“หุบปาก!” นายท่านซูตะโกนลั่นออกมา สีหน้าเคร่งขรึม “พูดจาเหลวไหลต่อหน้าคนมากมายขนาดนี้ได้อย่างไร ไม่รู้จักอายบ้างรึ”
“ข้าไม่ได้พูดจาเหลวไหล! ท่านพี่ แม้ท่านจะไม่อยากให้ตระกูลอับอาย แต่ก็คงไม่อยากทำให้อี้เอ๋อร ์นอนตายตาไม่หลับหรอกใช่หร
